Додека многу луѓе го поганат својот дел од светот чекајќи некој голем спас (ЕУ/НАТО, враќање на Исус и слично), на истиот тој свет „фајн тјунинг“ му прават некои ситни генијалности. На пример, она пластичето кое држи пакет пивски лименки, зошто да не биде нешто што ќе можат да го јадат оние кај кои тоа и онака ќе заврши?

Ја знаете онаа ситуација кога ќе ви кажат: „Знам дека нон-стоп се караме ама знам и дека длабоко во себе уствари се сакаме“. Бил Бур се најде во таква ситуација со Сара Силверман и поштено се извади од памет: Од кај па сега тоа?

Супер штосен промотивен спот за шелтер за вдомување кучиња. Магионичар им прави трикчиња па човек може да си одбере кучешки табиет кој му одговара според реакцијата на трикот.

Дали сте забележале дека на вести, кои се емитуваат секој ден, главно кажуваат кој што рекол а не кој што направил?

За змиите се верува дека во суштина се мирни животни кои никогаш не напаѓаат освен ако не се уплашат или се почувствуваат загрозени. И си седиш така во полициска станица во Тајланд....

Убаво е тоа, да не гледаш само на саат за да ја здуваш од работа туку да останеш некогаш и повеќе отколку што си мислес, за да се заврши работата. Само, не секогаш и не за сите професии.

Со години речиси консензуално беше нарекуван генијалец и визионер за оваа година да ја почувствува и злобната страна на славата, која беше покрената од неговите  каприциозни твитања, пушењето трава и други небитности. И самиот има кажано дека „2018 беше најболната година во мојата кариера.“ CBS извлекоа многу добро интервју, во кое доаѓа до израз неговиот карактер, без оние генерализирани булшит одговори.

Ова не треба да го направите затоа што некој на телевизија ви кажал, треба да го направите затоа што си заслужиле, или барем за да им ја видите фацата преплавена со неверување од апокалипсата што го снашла нивниот свет.

Една блајхана и тапирана плавуша од 80-тите години, преснимена од којзнае која ВХС лента. Или на плавушата таква ѝ е вежбата или зад неа има некој невидлив (и немирен) дух кој прво ѝ ги ококорува очите а после ѝ избива ваздух од плуќа.

Човекот се зафаќа да зборува само за негов сектор - вирални видеа и настани, и тоа без некое посебно подредување, туку на прва, како му дојде. П.С. и на него не му е јасно што ТикТок.

Дури и само правењето на филмот да се земе како критериум „Isle of Dogs“ е неверојатен подвиг од филм. Што е толку подвиг? Целиот филм е изработен во „стоп-моушн“, па на пример само на сцената со сушито која трае минута и пол, се работи цели 32 дена. Мрдни, сликни, стоп, мрдни, сликни, стоп, мрдни, сликни и така 32 дена. Ова е тајмлапсот од составувањето на таа сцена.

За што служат клик-фарми? За кликање на што и да посакаш и платиш. Од лајкови на ФБ и Инстаграм, до следбеници на некоја од социјалните мрежи или прегледи на видеа и страници, и работи на кои не ни ни текнува дека би можеле да се направат. И Кинезите ова го имаат издигнато на индустриско ниво.

Уште не ни помрдната од кабинет, Меркел веќе почнува да зафалува, за сега само на тв спикери кои не мораа да прават јазични акробации секој пат кога го изговораат името на германската канцеларка. Сега со Анегрет Крамп-Каренбауер сè се менува.

Дури и да тргнеме на страна колку е феил на комичар да му се фаќаш за вицовите, како за луѓе што застапуваат најширок можен спектар на промени што може да ги направи некој човек, правдољубивите багри кои му ја скинаа оскаровската тезга на Кевин Харт баш и немаат некоја верба во лично созревање, напредок и промена кај комичарите.

Британската премиерка е во посета на Берлин. Меркел ја чека, автомобилот на Меј пристигнува и - ете ти уште еден проблем околу егзитот.

Не мрда, а се приближува. Секој кадар смрзната, секој пат поблиска. Така се движат нинџите.

Се вика Фејсбук маици (@facebookshirts) и се однесува на најразлични маици кои се појавуваат како реклами на Фејсбук (што стигаат до тебе затоа што ФБ знае се за тебе) и по некој редок случај на ваква маица начекана во дивината, во вистински живот. И се чиста уметност.

Додека долу на улицата се случуваат нереди, протести, револуции, некој на балкон ладно си тегне цигара. А нашата хероина е спрат подолу. Ем се информира за дневно-политичките случувања во својот град, ем си брка работа. Кога се сака, сè се може. Нема пофранцуско комбо од ова.

Само што објавивме бугарска реклама базирана на Титаник, а еве стигнува и една британска реклама базирана на Боемската рапсодија. Исто е, ама... ич не е исто. И не само Фреди, и не само оние што ја правеле, туку некако си горд и што ја гледаш рекламава.

Стефан Фостер 8 години патува низ Грендланд, и осум години нема една причина за радост. Меракот е што гледа величествена природа недопрена од човек. Проблемот е што гледа како истата оваа природа се топи и ја снемува пред негови очи заради зла направени на сосема други краишта од планетава.

Игра посветена на пациенти со ОЦД од поткатегоријата графички дизајнери. Гледаш точка на екранот и гледаш некаков елемент, твое е да бидеш снајпер и да утврдиш дали точката се наоѓа во центар. Не се работи за вештина, се работи за проблем.

Не мора сите да ги гледате, не мора сите да ги знаете, не мора ни сите да ви се допаѓаат. Кога сме веќе тука, не мора ни видео обројувањево да го изгледате. Ама па би било штета да го пропуштите. Традиционално од Дејвид Ерлик.

Состојки: стара Лада; запален багажник; брзина од 60 км/ч; едно 40 метри летање од рид; замрзнато езеро; бројни другари и познаници кои грижливо ти фаќаат сеир и те снимаат што правиш.

На толку корисни работи што се изнакажа човеков, веројатно најдолго ќе ни држи тоа дека само што дознавме дека постои професија „експерт за сланина“, и тоа многу ни менува во животот. Исто и сланина од мисирка не е сланина!