Нов извештај на политикологот Ерик Кауфман покажува дека се намалува бројот на зумери (родени како генерација З) кои се идентификуваат надвор од бинарната поделба на мажи и жени. Неговата анализа се темели на големи истражувања спроведени меѓу студенти од страна на Higher Education Research Institute, Foundation for Individual Rights and Expression, како и во училишта и универзитети.
Речиси во сите анализирани бази на податоци се појавува сличен образец. На Универзитетот Браун, 2,6 отсто од студентите во 2025 година се идентификувале како небинарни - половина од процентот забележан во 2022 и 2023 година. Во Андовер, процентот за само две години се намалил од 7,4 на 3 отсто. Во националното истражување на FIRE, во кое учествувале повеќе од 50.000 студенти, само 3,6 отсто изјавиле дека се идентификуваат со род различен од машки или женски, во споредба со 6,8 отсто во 2023 година.
Причините за овој пад не се целосно јасни. Кауфман смета дека би можел да биде поврзан со промените во општествените притисоци, политичката поларизација или со начинот на кој категориите поврзани со идентитетот се шират и потоа постепено се повлекуваат од јавниот простор.
„Сведочиме на забавување во прифаќањето на нови родови идентитети кај младите“, пишува тој во извештајот.
Според него, тоа би можело да означува стабилизирање по период на брзо проширување на овие категории.
Сепак, експертите предупредуваат дека е прерано овој пад да се толкува како целосен пресврт во културата. Податоците од Институтот Вилијамс при UCLA проценуваат дека околу 2,8 милиони Американци се идентификуваат како трансродови, од кои повеќе од 700.000 се помлади од 18 години. Можно е, значи, промената повеќе да се однесува на јазикот и начинот на кој луѓето го опишуваат својот идентитет, отколку на бројот на луѓе кои не се вклопуваат во традиционалните родови категории.
Истражувачите посочуваат дека термините со кои го опишуваме идентитетот се менуваат заедно со културата. Сега кога родот стана тема на силни политички и општествени поделби, дел од студентите можеби избегнуваат етикети со кои не сакаат јавно да се идентификуваат.
„Гледаме како формирањето на идентитетот се судира со културната војна“, вели Кауфман.
