„Моите истражувања низ архивите, прочитаната обемна литература, необјавени и објавни извори, укажуваат на тоа дека револуционерната дејност на Гоце Делчев нема никакви допирни точки со бугарската историја, освен само понекогаш неговото физичко присуство во Софија и во некои помали градови во Бугарија“, вели професорот Никола Жежов.
„Јас немам ништо против ако тие сакаат и сметаат како бугарски народ дека треба да си го празнуваат, нека си го празнуваат во Република Бугарија и нека ѝ објаснуваат на нивната јавност зошто Гоце Делчев е важен за бугарската историја“.
Зеадничкото чествување бугарската политика сака да го искористи и да го прикаже Гоце како дел од т.н. „заедничка историја“, зашто таа „заедничка историја“ тие ја третираат како бугарска историја.
Медиумите од соседството, „инспирарани“ од неодамна декласифицираните архиви на американската разузнавачка служба – ЦИА, го откриваат историското значење на првиот претседател на независна Македонија, Киро Глигоров, како една од „најенигматичните и најстратегиските фигури на југословенската транзиција“.
Албанската новинска агенција ИНА, повикувајќи се на документите на ЦИА, ја открива ја внимателната дипломатска игра на Глигоров во раните 1990-ти години.
„Во време кога регионот тонел во крвопролевање, Глигоров успеал да маневрира меѓу силните притисоци од Грција, ризикот од Белград и внатрешните етнички тензии со Албанците. Во разузнавачките извештаи тој е опишан како ‘мудар реформатор’ со извонредно владеење на стратешките детали“.
Она што најмногу им оставило впечаток во ЦИА е што Глигоров одбил 100 милиони долари од Грција за да се купи името на Македонија.
„Документот открива изненадувачка заднина: и покрај итната потреба од економска помош, Глигоров одбил приватна понуда од грчки функционери во износ од 100 милиони долари, со услов да се смени името на државата. Претседателот ги оценил грчките барања како целосно неразумни, изјавувајќи дека Македонија никогаш нема да ги прифати. Тој инсистирал дека републиката дала доволно докази дека нема територијални претензии кон соседите, истовремено изразувајќи длабоко разочарување од Европската заедница, која ја поддржувала грчката вето-политика“.
Председателката Сиљановска Давкова одбива да го слави празникот на жената во ситуација кога заради нефункционалност на системот ги загубивме Ивана и Катја а Македонија се соочува со серија на случаи на фемицид.
Наместо вообичаена честитка за 8 Март претседателката Гордана Сиљановска-Давкова одржа жесток и критички говор на свечената седница на Парламентот на која требаше традиционално да се обележи празникот на жената 8 Март.
Смета дека институционалната превенција доживеала пораз, со оглед на фактот што во првите два месеца од 2026 година веќе се регистрирани четири случаи на фемицид.
Сиљановска-Давкова вели дека клучниот момент е пријавувањето на насилството. Ако жената не добие поддршка од институциите, туку наиде на службеници за кои насилството е дел од заедницата, таа ќе се посомнева во системот и ќе продолжи да трпи. Обучените полицајци, социјални работници и судии, според претседателката, можат да бидат или активни спасители или пасивни соучесници во делото.
