- Во предвечерјето на претстојниот циклус на избори да се потсетиме дека под македонство се подразбира: прво, автохтоност на македонскиот народ и на неговиот историски, јазичен, културен и религиски континуитет, нагласувајќи дека македонскиот јазик, како, впрочем, и сите други јазици, не само словенските, има свој просторен и свој временски, да бидам прецизен – милениумски континуитет; второ, македонскиот национален супстрат го претставуваат Македонците што живеат во државата Македонија, но и оние во соседството, како и низ целиот свет.
- Во предвечерјето на претстојниот циклус на избори да не заборавиме на злонамерните манипулации и на многубројните лаги искажани од членовите на Владата на Македонија и Претседателот на Македонија, да не заборавиме на неисполнетите ветувања: („Верувам дека не постои роден човек подготвен да излезе пред Парламентот и да бара промена на Устав заради промена на уставното име“), да не заборавиме!!
- Во предвечерјето на претстојниот циклус на избори да не глумиме идиоти и јасно да ги потенцираме последиците од веќе прифатените обврски од страна на Македонија за почнување пристапни преговори.
- Во предвечерјето на претстојниот циклус на избори, Македонија има само една алтернатива: да победат партиите што ќе го одбранат македонството, но не лажно и манипулативно, туку искрено и праведно: македонството не е национализам, туку борба за опстојување. Дали договорите со Грција и со Бугарија и Преговарачката рамка се светла иднина или стратегиска грешка, предавство и културен геноцид? На прашањето: „Како понатаму?“, одговорот е единствен: оваа Влада и овој Претседател треба да заминат од политичката сцена на Македонија еднаш засекогаш, а новата Влада и новиот Претседател треба одлучно да кажат НЕ за промена на Уставот, па потоа да почнат, постепено, чекор по чекор, да го расчистуваат ѓубрето наталожено во последниве години.
- Француската финансиска полиција извршила претреси во париската филијала на швајцарската банка „Едмонд де Ротшилд“, како дел од пошироката истрага поврзана со објавените документи од досието за Џефри Епстин.
- Се истражуваат сомневања дека поранешниот француски дипломат Фабрис Ејдан во периодот пред 2019 година му предал на Епстин доверливи материјали од ОН. Името на Ејдан се појавило во повеќе од 200 документи од досието.
- Во документите се спомнува и Аријана де Ротшилд, директорката на швајцарската банка и наследничка на семејното богатство од 236 милијарди долари, која му била деловен партнер на Епстин во периодот од 2013 до 2019 година и се сретнала со него повеќе од десет пати.
- Во 2015 година холдингот на семејството Ротшилд склучило договор со компанија на Епстин во вредност од 25 милиони долари за „анализа на ризик“ и за „аплицирање алгоритми“.
- Презимето Ротшилд наводно се спомнува во досиејата Епстин речиси 12.000 пати.
- Германскиот претседател Франк-Валтер Штајнмаер го осуди американскиот претседател Доналд Трамп поради нелегалната војна против Иран.
- „Оваа војна го крши меѓународното право. Во никој случај не држи вода оправдувањето дека имало непосредна закана за напад врз САД“, изјави германскиот претседател.
- Како министер за надворешни работи од 2013 до 2017 година, Штајнмаер помогна за постигнувањето на нуклеарниот договор со Иран. Тој го критикуваше Трамп затоа што ги повлече САД од договорот.
- „Оваа војна е исто така е политички катастрофална грешка. И тоа најмногу ме фрустрира. Навистина е непотребна, ако нејзината цел беше да се спречи Иран да развие нуклеарно оружје“, додаде Штајнмаер.
- Тој го спореди актуелните односи со САД со оддалечувањето на Берлин од Москва по руската инвазија врз Украина во 2022 година. „Исто како што верувам дека нема да има враќање на состојбата пред 24 февруари 2022 година во нашите односи со Русија, така верувам дека нема да има враќање на состојбата во трансатлантските односи пред 20 јануари 2025 година. Разликата е премногу длабока“, рече Штајнмаер, алудирајќи на денот на втората инаугурација на Трамп.
- Штајнмаер ја повика владата да стане понезависна од САД во однос на одбраната и технологијата и да спречи мешање од Вашингтон во внатрешната политика на Германија.
