Нема нова песна (штета!), ама направил спот, еден видео мешап во кој не е секогаш јасно "где Дунав љуби небо", тоест каде престанува Коста а продолжува Мики. Освен кај делот со човекот кој цврсто се држи за пожарникарски скали и гледа право, за кој сме сигурни дека е нашиот. За да не навлегуваме во провизорни интерерпретации на поетиката на Бургов, го запрашавме самиот автор за што тој уствари пее во оваа песна. Еве што ни одговори во својот - како и секогаш, запирка фри - допис:  

Пред 20-тина години, Црна Гора демократски пропушти шанса каква што не се дочекува ни во сто години: како кандидат на листа на граѓани да се појави човек кој ќе ја среди државата, човек кој може да го крунисаш за крал и мирно да накривиш капа. Да се потсетиме на неговото височество, Боро Мирановиќ.

Во Њујорк моментално има одлична постава Македонци, чија дружба некогаш заличува на најлежерните и најлуди будалаштини од Зизи Топ во опуштените 90-ти години. Овојпат, од сите нив најмногу нè интересира еден Крсте, психијатар.