Во екс Југославија и социјалистичките времиња, имаше една крилатица да го чуваме братството и единството „као зеницу ока свога“, демек, како највредната придобивка на таа држава и заедница. Денес се капиталистички времиња но тој завет и натаму е жив, само што највредните придобивки на оваа држава и заедница се чинат бааги девалвирани. (едит: демант од Богоев)

Да се наежи човек од ова визионерство, мудрост и државотворен сенс. Да се потсетиме на тој историски момент и купот халуцинации кои беа пласирани за да си го смениме името. Спомени како помени.

Дејан и Кико се билкари кои имаат катаљарда рецепти а почнуваат и завршуваат со песна. Нормално, ништо од тоа нема да пробаме. На пример, за некој микс за третман на црн дроб ви требаат лист од артичока (уот?), димарка (уот?), руса (уот?), глуварче (ок) и грчко семе (не, фала). Ама затоа питомоста со која зборуваат и посветеноста на Дејан и Кико се вистинска детоксикација од вишокот вести, политика и други ежедневни отрови. Дозата е саат време, проверено.