Александар Вучиќ и српскиот министер за здравство биле најавени дека ќе поминат за да видат до каде е изградбата на новиот Клинички центар. Во пресрет на посетата, координатор за аплаузи им отвора очи на работниците какви тоа државници имаат чест да ги посетат, а потоа малку ги вежба аплауз и скандирање. Кај нас нема шанси за нешто вакво. Ниту има абер од клинички центар, ниту некој овде воопшто би знаел да се увежба за нешто. 

Секој ден врви сѐ побрзо и побрзо, сѐ помалку се среќавате со оние кои ви значат, а и кога ќе се сретнете, средбата ја поминувате во страв, паника и небулозни теми за кои реално врска немате, бидејќи и тоа е поентата, да не се зборува за чувства, љубов и слично, ами само за страв и бројки, затварање и застрашување.

Да ја спомнат Македонија без Северна им е смртен грев. Се поправаат едни со други (Заев со Анѓушев), го повторуваат тоа северна со дервишка упорност (*), не признаваат кога ќе утнат (**), просто, прават будали од себе. А фројдовски е разбирливо, да го утнеш баш она за она за кое најмногу се стегаш. Наумче Мојсовски, заслужи да те фрлиме на Грците.    

Возам еднаш накај Преспа и тука некаде после бензинската Лукоил кај Битола гледам девојка стопира. Ај секако бев сам, викам ќе застанам. Здраво здраво до каде, вика до Дупени. Ја па на другава страна од езерото ама ај до Макази па ќе видиме од таму што како. Ок, влага, тргаме.