Повторно се решени да жртвуваат 1.000-2.000 животи, само за да се продолжи со свадбите, кафеаните и ноќните клубови. Секој е со својата памет, ама ако после сé што видовме сé некој мисли дека ова е некаква играчка, тогаш нека му биде.

Со онаква импресивна анти-фашистичка биографија, Тито немаше потреба да релативизира и да гали ничии заблуди за својата историска величина и праведност. „“Окупатори не можат никого да ослободуваат“, ќе им порача од Скопје, во 1975 година. Половина век подоцна, во Македонија ќе се појави извесен трговец- накупец кој на бугарска телевизија ќе се фали дека наредил да се брусат споменичните написи за бугарскиот окупатор. 

Ги фаќа живи како фрлаат огромни кеси во река па со закана дека ќе викне полиција, ги тера да се вратат и да си го соберат ѓубрето. А возрасни луѓе, и тоа дојдени од Германија. „Западната“ се вади дека не знаеле дали смеат да фрлаат во контејнер. За во Германија, знае. Ви викаме, дечко на денот.

Мајка и синче, заедно на плажа. Со нежно детско гласче, малиот ја прашува мајка си: Мамо, ти се допаѓа ли овој камен? Опа, идемо!!