Кога Јуксел ни носеше пошта, само кратко ќе заѕвонеше на врата, сигнализирајќи дека нешто оставил. Откако долго го немавме слушнато ѕвончето на „сец“, почна да нè јаде јанѕа. После два месеца и ниту една добиена пратка, одлучивме да се обратиме во главната пошта за нашиот реон.

Ги немаше за промена на историја, јазик, идентитет, за загадување, за корупцијата во општеството, за помош на болни, за сите неправди кои се случуваат. Сега само ќе покукаат неколку дена оти системот во кој се соучесници не им фрлил доволна голема коска. И то шо го добивате многу ви е.

Уште кога УСТАТА на почеток ќе каже „Проба, проба“ вие кажете му „Во уста да ти го дроба, дроба“. После е полесно да се поднесе сета глупоштина која тој ќе ја изрецитира на најидиотската можна тема на која ваков лик може да се сети. Има ли бе таму некој што ги пердаши сопствените идиоти како што ние овде ги плескаме нашите?

Уште од Аудиција, Бомбај штампа и Топ листа надреалиста е јасно дека Бранко Ѓуриќ е раскошно талентиран дечко. Најубаво во сето тоа е што успеа да ја задржи онаа своја сараевска ведрина и хумор, без попат да почне да се сфаќа пресериозно, како што знаат годините така да намамат човек. Еве го со преработка на Just A Gigolo / I Ain't Got Nobody.