- Издавачот Бункер го oбјави седмиот графички роман во рамки на едицијата Апсолутни почетници, „Стармен – годините на Дејвид Боуви како Зиги Стардаст“, од германскиот автор и цртач Рајнхард Клајст.
- „Стармен“ раскажува за подемот и падот на најпознатото алтер его во музичката историја. Во него авторот ги испреплетува судбините на ексцентричниот фиктивен лик и Дејвид Боуви, од раните неуспешни денови на лондонската музичка сцена, до борбата со својата креација на врвот од славата
- Рајнхард Клајст е автор и на графичкиот роман Cash: I See a Darkness (биографија на Џони Кеш којшто во Букбокс читанка го претставивме тука) и на „Боксерот: вистинската приказна за Хрцко Хафт“ (осврт тука).
- Овогодинешните Златни глобуси беа доделени на церемонија одржана на 11 јануари во хотелот „Беверли Хилтон“ во Лос Анѓелес, која повторно ја водеше комичарката Ники Глејзер.
- „Една битка по друга“ беше ѕвездата на вечерта, освојувајќи ја престижната категорија за најдобар филм – мјузикл или комедија. Филмот „Хамнет“ го освои Златниот глобус за најдобра драма.
- „Адолесценција“ е најдобра мини-серија, а доби и три награди за глума, меѓу нив и за Овен Купер, кој на 16-годишна возраст стана најмладиот добитник на Златен глобус за најдобар спореден актер.
- Најдобар странски филм: Тајниот агент
Најдобра оригинална музика: Лудвиг Герансон – Грешници
Најдобра ТВ серија – Драма: The Pitt
Најдобра ТВ серија – Мјузикл или комедија: The Studio
- Оваа година за прв пат беше доделена наградата Најдобар подкаст: Good Hang With Amy Poehler.
фото: EpaImages
- Бела Тар, унгарскиот култен режисер и еден од највлијателните европски филмски режисери од неговата генерација, почина на 70 години. Веста за неговата смрт ја потврди Европската филмска академија, чиј долгогодишен член беше Тар, наведувајќи дека починал „по долго и тешко боледување“.
- Тар беше основач на движењето познато како „бавен филм“, кое се карактеризира со црно-бела естетика, екстремно долги, непрекинати кадри, минимален дијалог и отфрлање на традиционалниот наративен заплет. Неговите филмови честопати нудеа мрачен, но длабоко човечки приказ на секојдневниот живот во Источна Европа.
- Ова можеби најдобро е отелотворено во неговиот монументален филм од 1994 година „Сатантанго“ (направен врз основа на истиомениот роман на Нобеловецот Ласло Краснахоркаи), во траење од седум и пол часа, приказ за борбите на жителите на едно мало унгарско село по падот на комунизмот. И покрај својата должина, филмот стана едно од критички најпофалените дела на Тар и редовно се појавува на листите на најдобри филмови на сите времиња.
