Агрегатори на вести знаат да им бидат многу корисни на оние луѓе кои ги занима што е она за кое сите пишуваат. Истовремено, агрегаторите се апсолутно досадни за оние кои не би да се бават со општи теми кои сите ги преџвакуваат. Разликата е отприлика како меѓу оние кои слушаат музика од топ листи и оние кои знаат што музика сакаат.   

Најголемиот непријател на слободата не е царот, робовладетелот ниту пак гоничот на робови.

Во раните години на 20 век, во големите градови на Европа имало куп бездомни, сиромашни и често пијани жители кои не можеле да си приуштат кревет за спиење, ама капитализмот и за нив имал решение. Во Лондон, за само 1-2 пени, човек можел да се спружи на ортома и да преспие слатко како пешкир, за да не биде на земја, пошто влече тоа циментото. Во пет сабајле, „рецепционерот“ им ја сечел ортомата.

Супер забавен концепт на еден сајт, иако, пошто трупови, појма немаме дали навистина е од помош. Идејата е преку сомнителниот звук кој го случате од вашиот автомобил да пробате да дијагностицирате во што е маката. Ќе одберете од кој дел доаѓа звукот, ќе слушнете неколку семплови и ако го најдете вашиот звук, ќе читнете што би можел да е проблемот. 

Оваа болештија не престанува одново и одново да нè изненадува. Таман нашироко се прифати дека маските се веројатно најдобриот начин да се заузда трансмисијата на болеста (дали од што многу почитуваме наука или од што многу лесно легнуваме на брашното, сеедно), од неа еве пак еден тонч! Да ви покажеме пар момента од данското искуство, од кои паѓаат во вода омиленитe македонски јадиковки дека народот ни е прост и не се разбира. Оди па разбери ова. 

„Им љубоморам на луѓето што не се знаат со тебе“ е една од врвните навреди на списокот на тема „Како да навредиш некого без да го опцуеш“.

Уште од Мел Брукс и за нас формативниот негов филм, кај нас тогаш преведен како „Смешната страна на историјата“, живо нè забављаат малите, небитни и „шо ти е гајле дали се точни“ приказни од минатото, како некаков антидот за големите истории во кои сме принудени да се прпелкаме, што објективно, што од тупаџии кои ги знаат сите тајни. Одиме со една таква приказна од паралелната историја.

Јас сум четврта категорија на живот: немам возачка, немам автомобил, немам ни електричен тротинет, ни точак, ни двор. Мерен со технолошки критериуми на брзината и октанската ефикасност, јас сум нешто меѓу пензиониран полжав и уморна желка.

Короната не ја спорам, умираат луѓе, лежат по болници, но таа е искористена богатите држави, конечно и без пардон, да се заклучааат и изолираат од сиромашните. Ме секира тоа што ние сме од оваа страна на бодликавата жица, а таа делува дека ќе остане за стално.

На ден пред изборите, Лос Анџелес е залепен со шпер плочи на излозите, за да не дојде до кршење и влегување во дуќани. Сликата ја посочи Џими Кимел, со очекувано погрешен наратив.

Имаме два живота и оној вториот започнува кога сфаќаш дека животот е само еден.

Ветувањето на сервисот е дека ќе му аплоудираш црно-бели фотки, а он ќе ти ги врати во боја. И тоа и го прави сервисот. Отприлика.

Научете го да ги продаде своите таленти и ум на оние кои најмногу нудат но никогаш да не става цена на своето срце и душа. Нека има храброст да биде нетрпелив и да има трпение да биде храбар. Научете го дека десет заработени центи се повредни од еден најден долар. Дека е почесно да не се успее отколку да се мами.

Ви ја пренесуваме оваа историска, „види-го-ти-Ленин“ експресија на водачот на Октомвриската револуција за прочуената Бетовенова соната, со една единствена мисла во нашите глави: Што ли би имал да каже Зоран Заев за "Несун дорма“? 

Чувството е како мозокот за прв пат да ти се вклучува. Сè е ново и интересно. Имаш сто идеи, плус енергија и фокус да ги завршиш сите. Вака се чувствуваш едно 6 до 8 часови, а потоа почнува полека да бледее а твојот мозок се чувствува како да ја изгубил сета надеж на концентрирање и среќа. Ако си паметен, ќе легнеш да поспиеш и ќе си направиш сендвич, следниот ден ќе се чувствуваш како гомно, но ќе продолжиш со животот. Ако си како најголемиот дел од луѓето, веднаш штом чувството почнува да го снемува, ќе запалиш пак.

Реа е 11-годишна Филипинка која е повеќекратна освојувачка на златни медали во трчање на различни дистанци (400, 800, 1500 метри), и сето тоа, да не речеме апла боса, туку со фластер на стапалата наместо ѓонови и патики.

Добра приказна за еден филм од 1968 година во кој светот се соочува со пандемија. Таа во многу детали е истоветна како оваа што ја живееме, освен во еден: од тој вирус не се умира, не се добива ни треска ни ништо. Од тој вирус луѓето стануваат подобри и посреќни.

Некој во Бугарија седнал и во левови ја свел сметката за основните животни трошоци во Украина (ослободена и про-европска) и Белорусија (допрва треба да се одработи). Скапо е да си на вистинската страна на историјата. Ние барем дочекавме правда. И слободни институции. И датум за ЕУ...

Во 1913 година, 12 годишната Сара Ректор станува најбогатото црно девојче во Америка, кога на имотот кој државата ѝ го доделил на нејзиното семејство се открива нафта.

Една листа со препораки (што да се прави а што да не се прави) од време на шпанската грозница покажува две работи. Од тогаш до сега не сме научиле ништо ново а она што и тогаш сме го знаеле, сме го заборавиле.  

Тоа дупката во пристаништето што сега е море до пред неполни 48 часа беше хангар, полн со 6 години напуштен амониум-нитрат. Таа белата зграда, беше силосот во кој може да се чуваат 85% од житните резерви на Либан.

Пример (во некој многу добар случај) платата ти е 1.000 долари месечно, па годишно заработуваш солидни 12.000 долари. Колку би се разочарал кога би дознал дека Безос истите овие пари ги заработува за 2 минути? Добрата вест е што ова не е точно, многу полошата е што овие пари ги заработува за само 8 секунди, што е побрзо од 1.000 долари во секунда!

Во кратко видео обраќање, Клиз објаснува што ќе прави на 2-ри август и со која тема ќе се занимава. Можеби денот треба да се искористи, секој од нас, барем малку да се задума на истата тема.