Македонските автори и уметници мора да го познаваат потпишаниот договор и протокол со Бугарија ако помислат да бараат финансиска поддршка од својата држава.
Петар Андоновски (писател): „Збунувачки и застрашувашки. Прво, јас треба да внимавам што ќе пишувам, дека некој друг ќе одлучува дали е тоа прифатливо или не и впрочем: што е говор на омраза? Дали историската вистина е говор на омраза?“
Дарко Митревски (режисер): „Ваков орвелијански тоталитаризам, европскиот континент не памети од времето на нацизмот во Втората светска војна. Да се забранува не само слободен говор туку да се забранува и слободна мисла. Да ти се забранува да мислиш“.
Министерката за култура им порачува да не се грижат. Каков тоа дунстер плаќаме на таа висока позиција говори нејзината препорака до македонските автори и уметници „да се твори во духот кон тоа што ќе го расположи народот“.
„Би сакал нашето искуство некому да му помогне да најдат пократок и подобар пат“, им порачува Никола Димитров на надлежните во Загреб и Подгорица кои се најдоа во клинч околу пристапувањето на Црна Гора во ЕУ.
„Знам колку е тешко да се постигне компромис што задира во најчувствителните прашања, а потоа и тој да се брани пред сопствените граѓани. Во истиот град – понекогаш дури и во истиот ден – за едни сте човекот што направил чудо (еве уште не можеме да се изначудиме -н.з.) зачувувајќи го она што е најважно – македонскиот идентитет – додека за други сте некој што отишол предалеку“.
Потписникот на Преспански успева да забележи дека откако ветувањата за во ЕУ се изјаловија, „луѓето почнуваат да се прашуваат дали направиле грешка што верувале во договорот“.
Бездомник од турскиот град Аланија пред суд признал дека намерно го навредил претседателот Реџеп Таип Ердоган, со цел да биде приведен и да добие храна и кревет во затвор.
„Немам каде да престојувам, спијам по депонии“, изјавил 66-годишниот маж на првото појавување пред суд. Признал и дека претходно три пати намерно го навредувал Ердоган, но не го задржале во притвор.
Според Членот 299 од Кривичниот законик на Турција, за навредување на претседателот е предвидена казна од една до четири години затвор.
Иако овој член постои со децении, неговата примена значително се зголеми откако Турција во 2018 година премина кон претседателски систем.
Во периодот од 2016 до крајот на 2025 година, обвинителите отвориле речиси 83.000 предмети за делата навредување на претседателот, знамето и државните симболи, турската нација и државните институции.
