Првиот дел од изјавата на српскиот претстедател Алексанадр Вучиќ гласи: „Немаме право да уништуваме животи на поголем број луѓе...“ Дотука добро.

Прво почнале да пијат па отпосле некому му дошла идеја да стават месо под сач, да се гоштеваат ко богови кога ќе ги залути ракијата. Доаѓа моментот да се провери до кај е месото. „Куме, да го видиме тоа телешко!“, ќе го најави свечениот чин кумашинот.

Едни го бустаат незадоволството против Вучиќ (Рио Тинто е само прокси), други преку свои медиуми (главно Пинк и Информер) ги бустаат приказните колку луѓе страдаат поради блокадите и колку не може да функционира секојдневниот живот. Дијалог меѓу тие двете Србии постои, и тој во моментов е во оваа фаза.  

На утринска емисија на српска телевизија демонстрираат показна вежба колку е лесно да се угаси оган со ПП апарат. Мало оганче, пола метро. Задачата ја доверуваат на „просечна женска особа со просечна градба.“ Се вика Милица. Противпожарно наравоучение од акцијата на Милица: кај што има дим, има и оган.

Засега јасно и недвосмислено е дека се забрануваат поранешните полиетиленски пластични кеси, а се дозволуваат биоразградливите, коишто би се наплаќале по 15 денари за парче. Лошо е кога тој што пишува закон, самиот е неписмен, односно не знае што сака да каже.

На ул. „Бранислав Нушиќ“ во Карпош 2, Скопје. Паркираат пред контејнери и поинаку, јеби га, не се разбираат. Ако.