Легендата вели дека во 50-тите години Тито забранува песна на еден дечко од Крагуевац бидејќи многумина дигнале рака на себе кога ја слушнале „најтажната песна на сите времиња“. Во легендата ама ич не веруваме, ама па што фали да ве тестираме?

„Со началникот треба нежно, треба прилагоѓавање, јас сум суптилен. Началникот е нешто нежно, нешто мало, да не речам како маче, како кокиче...“ Сцена од претставата „Сомнително лице“ (одиграна во охридскиот дом на културата), кога на началникот му соопштуваат дека постои сомнително лице што носи со себе антидржавни списи и писма.

Веројатно ја знаете онаа урбана финта која сме ја гледале по странства: од својот прозорец ќе викнете јако па цел кварт ќе ви возврати со истиот крик. Битолчанец го пробува тоа во Баиро. 

Се викаат Бехар Весели и Дамјан Темков. Предаваат во средното музичко училиште, едниот на одделенијата на албански јазик а другиот на учениците на македонски јазик. Не, ова не е една од оние изнасилени приказни за лапање грантче. Ова е за стварно.

Јебале нас дикови, управни, жалби и прегласување, не можеме прасе да испечеме. Како почнало ова, ќе си умре од старост. Ок, ние нашето ќе го решиме во регуларен термин на предновогодишна збиранка, но ви должиме апдејт за она што ќе го носи победникот на Парламентарниот типстер. А во моментов се двајца.