- Од 9 до 15 септември, во Отешево ќе се одржи петтото издание на „Зрно“ – фестивалот за алтернативна фотографија, кој повторно ќе собере фотографи од Македонија и од повеќе европски земји. Во текот на работилниците, околу 30 учесници од Германија, Австрија, Унгарија, Словенија, Романија, Хрватска, Турција, Украина, Србија и Македонија ќе работат со различни аналогни и алтернативни техники, ќе разменуваат искуства и ќе учат едни од други.
- Покрај работилниците, петтото издание носи и јавна програма. На 11 септември, во Центарот за култура во Ресен, ќе бидат отворени изложби на Андраш Согор од Будимпешта и Тома Димовски од Скопје, по што ќе следува филмска проекција.
- На 12 септември, програмата продолжува на плажата во Отешево, каде Мартина Пенева ќе одржи DJ-сет „Зајдисонце и нова месечина“. Со работилниците и јавната програма, „Зрно“ и оваа година ги поврзува фотографијата, експериментот, природата и луѓето кои сакаат да создаваат и да размислуваат за фотографијата на поинаков начин.
- На 78-годишна возраст почина хрватскиот писател, драматург, прозен автор и публицист Слободан Шнајдер. „Шац“ како што го нарекуваа блиските беше најпознат по драмата „Хрватски Фауст“, премиерно изведена во ХНК Сплит во 1982 година, во режија на Дино Радоевиќ. Во неа критички се занимаваше со контроверзните страни на хрватската историја од Втората светска војна. Во 1982 неа во ЈДП ја постави и Слободан Унковски.
- Покрај драматургијата, Шнајдер остави значаен прозен опус, во кој особено место има наградуваниот и преведуван роман „Доба на месинг“ (2016), посветен на судбината на фолксдојчерите.
- Како автор со јасно изразени левичарски позиции, беше активен и како колумнист и општествен коментатор. Последните години ги помина на островот Дрвеник кај Трогир.
- На 97 години почина Јајои Кусама, една од најпрепознатливите и најнеобични уметници на денешницата. Кусама починала на 14 август во болница во Токио, а веста за нејзината смрт беше објавена дури денес. Нејзиниот свет беше составен од точки, мрежи, огледала и бесконечни повторувања – но зад таа ведра, речиси детска визуелност стоеше сложена и често болна лична приказна. Уште од детството доживувала халуцинации, а уметноста за неа станала начин да го претвори она што го гледа и чувствува во нешто со кое може да живее.
- Во 1957 година заминала во Њујорк, каде се пробивала во суровиот и доминантно машки уметнички свет. Таму ги создала своите „Бесконечни мрежи“, перформанси и првите огледални простории. Подоцна, по враќањето во Јапонија, доброволно живеела во психијатриска болница, додека во ателјето во близина продолжила да слика.
- Децении подоцна, уметницата која некогаш била на маргините стана светска суперѕвезда. Нејзините „Бесконечни огледални соби“ ги претворија музеите во лавиринти од светлина и бескрајни одрази, а црвените точки и тиквите станаа нејзин визуелен потпис. Кусама изложуваше во најголемите светски музеи, добиваше престижни признанија и дури создаде сопствен музеј во Токио.
