Последниве недели Трамп е во таков ремпејџ мод (ќе уништеше цела цивилизација, пцуеше на Велигден, го нападна папата, ги испонавреди довчерашните медуимски сојузници...), што уште само на маче му нема удрено бокс. Објави и слика на која е претставен како Исус. Сега пробува да убеди некого дека на сликата тој бил - доктор. Сепак, ја избриша таа слика, најблиску што може таков човек да дојде до покајување или недајбоже, извинување.

Освен што успеа да го потепа Орбан на избори, Петер Маѓар успевал и да зема плата како пратеник во Европскот парламент (основна плата околу 8.000 евра), со изостаноци за какви од школо се брка. Имено, бил присутен на само 1,9% од гласањата. А кога другите од неговата партија гласале, гласале слично како оние на Орбан, објаснува неговиот независен колега од Кипар, Фидијас Панајоту.   

Почна како Роберт Сошански со неповторливата „Еј другарице, плави анџеле“, подоцна го бусташе името за да дојде до комбинацијата „Доктор Роберт Роко Роксан Сошански Казанова“. Сега пак стишува и е Дон Роко Казанова. Кога пред две години последен пат го имавме на сајт, го опишавме како „охридски пејач, поет, православец и патриот“. Но, љубовта и болката не познаваат патриотски граници.

Мегин Кели е едно од оние влијателни медиумски лица кои со систематско мавање по празните (или опасни) агенди на демократите беа клучна поддршка за вториот мандат на Трамп. Таа се најде и во групата за отстрел на Трамп, заедно со Такер Карлсон, Кендис Овенс и Алекс Џонс. Никој од нив (засега) не отстапи ни потклекна. Такер го имавме, да видиме што викаат другиве. 

Унгарија одржува битни избори. Влоговите се големи, не само за таа земја туку за поширокиот гео-политички контекст. За земја членка на ЕУ, сценариото би требало да е едноставно: се гласа, се пребројуваат гласовите, се прогласува победник. Но, не мора да е така. Опозицијата тврди дека Орбан e е спремен да ги лажира изборите, други се сомневаат дека опозицијата подготвува сценарио веќе видено на други места.

Само шест часа откако Варуфакис даде оставка во јули 2015 година, премиерот Ципрас му дал зелено светло на Никос Коѕијас да оди во Тел Авив и да потпише прилично колонијалистички договор со кој грчкото небо им се отстапува на изралеските воздушни сили да вежбаат воени комбинации. И без согласност на домаќините. А нас па Грците ќе ни го чувале небото, што нè прави слуги на слугинката.