Психотерапевт со брутална дијагноза за ситуацијата во која сè повеќе луѓе, главно млади, се жалат дека не можат да најдат сродна душа. Изобилството го комплицира изборот, социјалните медиуми ги тераат луѓето да споредуваат и да бидат несреќни со својот живот а треш психологијата ги убедила дека секој е посебен и му следува да биде среќен. Некои ќе бидат погодени од одговорот, но и тоа е дел од приказната, луѓето сè нешто да ги погодува.

„Луѓе, заглавени сме овде на Малдиви!“, инстаграмски драматично споделува едната од нив, барајќи емпатија од следачите заради состојбата во која се наоѓа поради војната во Иран и хаосот во авионскиот сообраќај. Другата се јавува од сосема поинаква локација, локација во која колку и нешто драматично да му се случи на човек, никој тоа сериозно не го сфаќа. 

Два британски воени џета, авторитетно летаат над Кипар, покажувајќи ја нивната подготвеност да го бранат просторот по кој шпартаат. Нови, модерни, опремени со најнови технологии, совршено прецизно го параат небото над Кипар. Но, нивното снаоѓање во простор не е ништо во споредба со чувството за простор на камерманот кој ги снима.   

Иран ја имаа онаа идиотска „морална полиција“ која со бело-зелени комбиња шпарта по улици за со опомени и казни да ги спроведува строгите исламски правила за облекување и однесување, особено на жените. Но кога американски сенатор ќе ја претстави состојбата, на најамерикански можен начин (црно-бело), и на глуп човек му е јасно дека се работи за гола пропаганда која треба да ги оправда бесрамните потези на империјата. Гајле им е нив за жените во Иран.    

Марко Рубио деновиве објаснуваше дека Иран го водат верски лудаци. Хмм. Ја видовте онаа бизарна сцена од Белата куќа, кога верски лидери му ја праќаат силата на молитвите на Трамп кој седи и мижи, собирајќи ја енергијата небаре е Тор. Меѓу нив беше и Паула Вајт, особено опичена особа, евангелистичка проповедничка, духовна советничка и негова лична пасторка. „Да му кажеш не на Трамп е како да му кажеш не на Бога,“ ќе пресуди Вајт. Рубио, добар?  

Навреди, закани, заплашувања и пцовки се редовен придружен декор во импресивната новинарска кариера на Борис Дежуловиќ, најдоброто перо на Хрватска и екс Југославија. Но, таквите балвани секогаш одат чекор понатаму. Овојпат, хед енд шолдерс типови од извесна Автохтона хрватска партија им одат пред куќи на неистомисленици. Во случајов тргнале кон домот на родителите на Боро, речиси 90 годишни луѓе. Фуј, бљак и фак.