Пази, нема ни голотија, ни одвратности, ни ништо такво, има само зборење, очигледно во комично/сатирични цели, на крајно очигледно комично/сатирично шоу. Главниот лик во скечот го игра Џим Кери, и ако се подјебава со некој во видеото тоа се е исклучиво обвинувањата за неговото шоу дека е дискриминаторско, ама оди па објасни денес тоа.

Поглавје: Возачи на виљушкари и зошто да не си играш со нив. Тие со црвената кола сакаат да украдат алат, тие со виљушкарите не им даваат.

Она што се Глобтротери со баскет, Реми Гајар со фудбал, Кен Блок со коли, тоа се дечкиве со шпил карти. И сакаат да знаете дека ништо од ова не е фејк (магнети, конци, компјутерски ефекти).

Во отсуство на нашите („Шиме ѝ го шибна на Шана“, „Издездорансиралисе“, „Професорот вика, вика не се вика вика, туку вика се вика вели“) за убедливо најдобра ја прогласуваме брзозборката на Босанецот. Пазете само колку тешка конструкција нему му се падна!

Нормално дека ќе пробаш да не биде така, ама овој пат не е важно само што си пробал/а. Она што може да ти е утеха е дека и скоро сите други ќе пројдат исто како тебе. Она што уште од сега треба да престанеш се залажуваш е дека ти си исклучокот што е дел од тоа „скоро сите“.

Еден индиски стенд ап комичар (Ромеш Ранганатан) кој дошол до буквално истата поента на еден наш маалски родител за тоа зошто не треба многу да се секираш ако детето уште не знае да користи веце шоља. А има и други добри поенти.

Ако сакате да проверите до каде сте со годините и колку имате изгубено осет што денес се смета добра нова музика, фатете разгледајте ја листата на 100 најдобри песни на 2017 според Нојзи, а да се разбереме, Нојзи знаат што е добра музика.

Ако ги тргнеш сите безвезни, небитни, насилни, идеолошки удавени, копирани и во основа сите видеа што не се од едно максимум 250 канали на платформата, Јутјуб е прилично пристоен сајт, со одлична содржина. Е, и Јутјуб сака така да се гледа (и претставува) себе си, па по тие линии е направена и ретроспективата на 2017, или Јутјуб и добрите момци и девојки.

Донеле куп колачи и бесплатно ги делат пред теретана. И плус јадат пред излогот, оние маченици внатре да гледаат и да си ја челичат волјата. Нормално, не проаѓа без реакции од надлежните чувари на здравиот живот.

Ние ги мислевме дека ги има неколку, а тоа само човеков има направено симулации на 30 различни типови на раскрсници, кружни текови и какви уште не урбанистички помагала. Тоа што тој го брои е да види кој тип може да пушти најмногу возила (големи, мали, итни или регуларни).

Убава е упорност и амбициозност кај млади луѓе и сè тоа, ама има нешто и во размислување.

Артур Мартин своевремено препорачува „во несогласувањето околу моралните и научните прашања, гледај целта да ти биде да дојдеш до вистината, а не да го поразиш противникот. Така, никогаш нема да загубиш расправа, само ќе стекнеш ново откритие.“ Има и еден друг пристап.

Нешто што крајно успешно ни се протнува сите овие години е како Холивуд почна да прави главни јунаци од најлошите примероци на луѓе во филмовите. За споредба ја имаме приказната и моралот на Рипли во Вонземјанин и Клер во Светот Јура.

Прво и поважно, тоа што нешто е во рок на траење не значи дека нема шанси да се расипе. Второ, ако храната правилно се чува рокот на траење е крајно лабав. Трето, за верување е само изгледот, бојата и миризбата на храната.

Возило кое не само што ќе те одведе од точка А до точка Б туку и ќе ти помогне да стигнеш од први до први, ако ти е таква работата. Фала што ви текна, ама не, фала.

Еден специфичен руски танц од Сибир кој се вика Березка (бреза). Сите ние за да се движиме ги мрдаме нозете, ама кај момиве тоа не се гледа и впечатокот е како да се наоѓаат на подвижни платформи управувани на далечинско. Чудесии. 

Сведоштво на човек кој учествувал во одбраната на Сребреница за предлогот кој го добил од својот лидер: Вие малку да изгинете, па на сите да ни биде подобро.

Македонски песни кубурат главно со текстовите. Или се пребљак ради тоа љубовните јади или пак ќе забегаат во некоја напувана езотерија. Дечкиве смозгале како да ги избегнат тие поетски стапици. Треба да ти текне. 

Во едно интервју Пол Макартни се исчудува како музиката почнува да се прави на компјутер. Ќе ставиш еден звук и после си играш со копчиња. Интервјуто го гледа некој зналац, седнува на компјутер и го добивате ова.  

Кога размислуваш како чекан, во сè гледаш шајки. Истото важи и за тапанарите.

Една девојка сака да ви покаже колку е лесно да се искористат некои материјали кои обично ни се за фрлање. Со стари пластични шишиња таа лепи, дури и ногарки од столче што ќе можат да издржат човечка тежина. Ах, кој ќе бара сега од тие индустриските фенови.

Од Алабама па до скопски Сити мол, тие сцени на шопинг лудилото на Блек фрајдеј изгледаат идентично тажни и шокантни: буткања, влечења, грабања, дрпања, газења преку други луѓе (бидејќи себе веќе си се прегазил кога си решил да си дел од тоа стадо). Чекајте малку, да ја видите Финска.

Едноминутно филмче за едно семејство кое мора да се скрие во засолниште. Но, сирените за опасност ги будат и себичните инстинкти за преживување. Каков тонч!

По реакцијата на неговата партнерка во сцената од филмот „Омразената осумка“, ќе сфатите дека само на Курт Расел не му е јасно дека она што го држи в рака не е евтина реплика туку автентична и непроценлива Мартин гитара стара 145 години. Бидна.