Погледнете ја онаа планктонска маса која деновиве брани нешто што не се брани, оние што се спремни да проголтаат цокула и да ти кажат дека бифтекот е одличен, оние кои одеднаш почна да се оградуваат од себе и тоа што со децении го мислеле и верувале, оние кои те тераат да зјапаш во небо само за да не ти текне дека ти држат кал под нозете, оние кои се истрачаа пред нивните богови за сега да го јадат срамот за век и веков.... ОК? А сега одиме до Демостен и тогашните Македонци.

Почнува со едно регуларно “дрогата ги убива луѓето“ а завршува со сочна пцовка и извинување. Меѓу тие две емотивни точки (од Цирипашина до најдолу) му требаа само 30-тина секунди.

Патлиџан или кечап. Победа или пораз. Датум или уште еден баферинг. Еден услов или четири услови. И ако има други услови (нормално дека има, видете кое срање од држава е ова), што не се прибраа дома да ги средат тие пред да фатат да преименуваат држава и народ? Прецедник Никсон версус шефот на дипломатијата на Поранешна Република Северна Македонија.

Пишурија е како времето знае да ги испретумба контекстите. Му ја пуштате оваа песна на некој странец, му ја преведувате од збор до збор и на крај, кога ќе ве праша, а кој е тој човек за кој се пее, му викате: „Еден советник за странски инвестиции“. На дечково му станува јасно дека никогаш ништо од овде нема да му стане јасно.

Некоја прастара пропаганда на Еднооки со која ширеле неоснована паника дека може да го смениме името, па пази богати, во Северна Македонија! Кај ли ги копале ваквите небулози, руска ли служба ги плаќала?! Мајку му, овде не може некој да се заебава толку колку што некој е спремен да не се заебава!