Да беше за во Букбокс, наша Илина веројатно ќе исткаеше: „Документирајќи една дистописка реалност, авторот умешно вметнува познати референтни точки од поп културата со што дополнително се дестилира основната порака која во себе носи јасни елементи на социјална критика“. Ние па неаме толку нерви. Ние би рекле: Паљото.

Тоа што тие го создаваат не е државна творба, туку племенска територија. Отаму државотворните принципи кај нив не важат. Нивната кула од песок не е создадена врз морални и цивилизациски вредности, туку врз најбанална на-ти-го-дај-ми-го проституција (засега ментална и духовна, но наскоро и физичка).

За ако некој некогаш случајно ме праша каде сум бил кога една држава се заебавала со својата суштина, да му одговорам дека во живо, таа бурлеска всушност е чиста трагедија.

„На почетокот беше лага...“