Песната на Ариза е љубовна, под-жанр: изневереност. Џони е тој што шара а Ариза пати, со повремени идеи да извади калаш. Со задоволство ќе ве препуштиме на спотот на песната во која таа ѝ се жали на мајка ѝ дека Џони ја вара со - Лазо! Зошто го правиме ова? Ви пишавме во наслов, за да се дотепаме. Ах, кога ќе се сетиме дека на времето некои се скандализираа од „Retko te viđam sа devojkama“.

На нашата чуденка „Како ли се раѓаат идеи за вакви умотворби?“, по повод песната на Христијан Божиков Кико - Нашата фирма, читател ни пишува, не се раѓаат, туку доаѓаат. Од исток. Па ни ја пушта „Най-добрата фирма“ на извесен Стораро и уште поизвесен Џамајката. Гледате, со Бугарија немаме ни автопат ни железница, па сепак шкартот нема никаков проблем за слободен проток. Добра вест: бугарската песна е полоша!

Одма да ви кажеме, нема да дознаете за која фирма се работи, што е многу згодно бидејќи песната може да се пее за која било фирма на новогодишните и други збиранки. Баш убаво ќе ги израдувате директорите или шефовите. Кико е, на пример, шеф (кој вреди за сто директори), кого сабајле секретарката топло го поздравува. Ударни стихови: „Фирмата ни е ко фамилија, не ни се излегува“. Како ли се раѓаат идеи за вакви умотворби?

Помислив на еден од најкатастрофалните стихови било кога воопшто напишани на македонски јазик, Игоре:
„... и ти ги бацувам очите како прво изгрејсонце после зандана“
Катастрофа од стих... знаеш зашо?! Пошто не е мој, ами твој, Игор, е затоа е катастрофа!

Фаза „гребење асфалт“. Осум часот наутро, без никаква сигнализација. Изгребаниот материјал, наместо директно во камиони, се префрла покрај патот. Кичево - Охрид. Одамна немаат работено, изгледа имаат заборавено како се прави тоа.