Иако денес под „меден месец“ подразбираме романтично патување на младенците, самиот израз постои уште од дамнина. Има неколку објаснувања за неговото потекло. Едното се поврзува со старонордискиот збор „hjunottsmanathr“, кој може да се преведе како „меден месец“, но и како „месец поминат во криење“. Тој е поврзан со древната практика на киднапирање невести - мажот грабнувал избраничка и се криел со неа доволно долго за нејзиното семејство да престане да ја бара или додека таа не забремени.
Другото толкување е многу поромантично и се однесува на „слаткоста“ на првиот месец од бракот, кога љубовта меѓу сопружниците е најсилна. Потоа, во согласност со месечевите мени, а можеби и само по тој еден месец, првичната занесеност во бракот постепено слабее.
Со поимот е поврзана и една древна паганска традиција. Во 5-тиот век младенците добивале како свадбен подарок медовина – алкохолен пијалак направен од мед. Количината била доволна за еден лунарен циклус, односно за еден месец, а двојката требало секој ден да пие од неа. Се верувало дека медовината ќе им донесе благослов, среќа и плодност на младенците.
Дури во 19 век изразот почнал да се поврзува со патување. Во викторијанска Англија младенците тргнувале на таканаречена „свадбена тура“ за да ги посетат роднините и пријателите кои не можеле да присуствуваат на свадбата.
Со текот на времето овие патувања се споиле со идејата за медениот месец. Развојот на автомобилите, возовите и авионите им овозможил на младенците да патуваат сè подалеку и да се оддалечат од секојдневниот живот. Така, современиот меден месец повторно го добил значењето на „криење“ – но овојпат не од семејството, туку од стресот и обврските, за двојката да може да ужива во првите денови од заедничкиот живот.
