Никој не ве предупредува колку пропаѓањето е тивко. Никогаш не доаѓа со сирени или ненадеен колапс. Се појавува маскирано како утеха. Пристигнува во поканите што бевте премногу слаби за да ги одбиете, дисциплината што ја одложивте до „следниот понеделник“. Држете до стандарди кога сите околу вас избираат кратенки. Фокус наместо евтин допамин. Лесниот пат дава моментално задоволство, но наплаќа камата засекогаш.
