Мала културолошка споредба меѓу западниот свет и оној јапонскиот, врз основа на два речиси исти телевизиски формати.

Кога ова не би било бебе, туку пијан маж, насловот веројатно би бил на место. Ама зошто да му простиме само заради тоа што оно не е свесно за ништо околу него.

Како и секој обичен човек, двајцава Руси не можат да се соземат откако нивниот автомобил излета од автопат право во река. Реакцијата нема во скоро време да ја заборавите.

Насир Гаџиханов беше Дагестанецот кој настапуваше за македонската боречка репрезентација. Отприлика тука некаде завршуваат нашите познавања од боречката школа на Дагестан. Се додека не го изгледавме видеово, како ги спремаат од мали нозе.

Човеков не е доктор или физиотерапевт, туку само по цел ден работи на компјутер, заради што нормално има проблеми со грбот и држењето на телото. Има две вежби за грб, крајно лесни и траат по 30 секунди. По само 1 месец правење по два пати на ден, веќе има резултати.

Та не е само Влатко, та не е само Мирослав. Македонска песна пасент ѝ стои и на класичната гитара на Бошко Јовиќ од Зеница, кој понекогаш звучи како Патакот и Тадиќ заедно. Овој босански гитарист разбира што е севдах, а тој што разбира што е севдах, нема шанси да ја утне Македонија. 

Неодамна Том Круз правдајќи се пред суд (семејни работи околу Сири) порача дека неговата работа (глумењето во филм) е поднеднакво напорна како работата на американските војници што се борат во Авганистан. Од ова им падна глупо и на неговите колеги.

Како да демонстрираш колку ти се добри новите камиони што ги правиш? Зошто да не го земеш Ван Дам и да го натераш да направи шпага на два камиони што возат во рикверц. Како?

Колку аплаузи се потребни за од ништо да се создадат аватари кои ќе почнат да водат љубов?

Читател ни испрати своја фотографија која учествува на меѓународен натпревар (и веќе влегла во потесен избор), најучтиво замолувајќи да и дадеме публицитет. Со задоволство. Али јеби га, имаме и нешто да додадеме.

Студент на колеџ, плус смартфон, плус Вајн. Резултат - нормално не е револуционерна научна студија, туку сериозна конкуренција на Batdad.

Рамбо ги дочека своите 5 минути на најпознатата отворена трибина на светот и ги искористи стоечки да испрати неколку стари и добри антифашистички пораки и да го потсети тамошниот режим дека деновите му се одбројани. Облечен како што му доликува на еден ваков гласноговорник кој на домаќините им носи добри вести.

Митот е дека пијан човек може да се отрезни со трчање. Значи имаме пијан човек, Адам Савиџ (водителот) со 0,9 промили алкохол во крвта, и трчање на фитнес трака, со брзина од околу 10 км. на час..

Налет и читателот кој ни го прати клипот, и ние што го отворивме, налет и тоа што се мислевме дека сме талични а факат сме станале и кенкави и фрагилни и никакви. Ама, немате среќа да нè видите како сами си цмиздриме.

Од последниот албум, цели 36 години од нивното деби во 1977-ма. Триото Леми (67г.), Фил Кембел и Мики Ди, со цел арсенал во раце, бучни како праведници, се уште  посилни од убиственото комбо "текила -пиво- цигари". Накратко, Моторхед, рокање газови.

Ако ги сакате Depeche Mode, тогаш ја делите истата љубов со ова трио од Колумбија. Татко, син и ќерка - Everything Counts. Уживајте.

Ако се тргне вродената тенденција да владее со комплетната планета, жената изгледа како крајно фина баба од комшии, што сака да си го тера меракот, ама не сакате да ја видите намуртена.

Мајки, да не излезе дека живеете во заблуда, ама без разлика кој и колку ви го има стравот по дома, еве што се случува кога не сте таму.

Кога почувствувал дека му се ближи крајот, античкиот војсководец ги собрал своите генерали и им кажал: "Наскоро ќе го напуштам овој свет, но имам три желби кои морате да ми ги исполните."

Со кликање на повеќе потврдувате дека имате 18 години, дека знаете англиски и дека ви е забавна идејата на постмодернизмот за мешање жанрови.

Procrastination или уметност на одложување на сите можни работи што ве чекаат - ќе учам, ќе напишам меил, ќе ги измијам садовите. Како и за други работи и тука од главата си патиме, ама не како што мислите.

Во 1982-ра основачот на Огилви и Матер, Дејвид Огилви, на своите вработени им испраќа меморандум со совети за пишување. Во меморандумот им нагласува дека прецизното, остро и јасно пишување е единствен начин за напредување во компанијата. Ова е неговиот допис:

Велат дека од големината на неговите омилени играчки (коли, оружја, инструменти) може многу да се заклучи за скриените стравови, комплекси и компензации на мажот. А сега ќе ви стане јасно зошто овој дечко не свири, да речеме, кавал, туку баш туба.