Сезона на матури, и на сè поскапено во град затоа што како ќе направиме промет да ни држи влага до лето кога сè ќе мора нонстоп да биде на попуст. И на крај, сезона на социјални мрежи полни со „НАШАТА ГОРДОСТ.“
Не е фер да ги делиме индустриите на машки и женски, ама нема смисла ни да се преправаме дека повеќето девојки што ги знаеме и работат како компјутерски инженери не работат најчесто меѓу мажи.
Порнографијата ќе ти го промени животот. Нема начин целосно да се објасни апсолутностa, величината на оваа вистина. Ова не е работа што бавно избледува во минатото откако ќе ја напуштиш. Не е работа што можеш да ја направиш еднаш и да ја заборавиш. Оваа работа не се заборава. Кога еднаш ќе ја направиш, сите што те познаваат гледаат еден печат на тебе – веруваат дека има нешто во врска со твојот карактер или минато што е откриено.
Во март на ревијата на Шанел во Grand Palais, Карл Лагерфелд донесе ракета од 35 метри, направи шоу инспирирано од вселената и го нарече Rocket Man, ја пушти есенската колекција за 2017-та, а луѓето останаа подзинати.
После долгогодишни дебати (најчесто со домашните) за тоа дали е општествено прифатливо да се излегува со пижами, на модната површина сè уште храбро се држи капутот што личи на бањарка.
Сме ја „чуле“. Филмовите, особено тие денес што ги гледаме се експлозија од бои и звуци, ама повремено, дали за да го направат искуството поинтензивно, или да ни покажат баш како му е на тој што го гледаме во моментот, се служат со - тишина.
Ништо во моментов не е пошармантно и позанимливо на интернетов, од репортажата на блогерката Messy Nessy Chic за, како што самата кажува, „една од најдобро чуваните тајни на Париз.“
Работам на истата „Олимпија“ машина за чукање од 16-годишна возраст – и сè уште изгледа како нова. Сите мои филмови се напишани на таа машина, но до неодамна не можев ни лентата за боја да ја сменам сам. Понекогаш канев и луѓе на вечера, само за да ми ја сменат лентата. Тоа е трагедија.
Сега откако Макрон победи, а македонската јавност го даде своето скромно мислење за неговата сопруга (нели „бабата на Макрон, хехе“) можеме конечно да направиме муабет за тоа што појавата на Брижит Макрон значи за стилот, модата и влијанието на Првата дама во јавноста.
Во 1983-та, еден од главните во Hermès, Жан-Луи Дима седнува во авион до Џејн Биркин, која тогаш е веќе врв на париската елита и муза на контроверзниот Серж Геинсбург. Таа вади сламена ташна, од која почнува сè да паѓа и му се жали на Дима дека никако не може да најде кожна ташна што ќе и се допадне.
