Во 1897 година, се одржале необични шаховски натпревари меѓу претставници на американскиот Конгрес и британскиот парламент. Иако играчите биле физички разделени – едните во Вашингтон, другите во Лондон – тие ги разменувале потезите преку телеграфски пораки што патувале преку Атлантикот. Ова било врв на еден процес што започнал многу порано.
Уште од средината на 19 век, шахот постепено се развивал како спорт, паралелно со индустрискиот напредок. Во Европа и САД се појавувала силна спортска култура, поттикната од растечката средна класа. Луѓето сè повеќе се собирале во шаховски клубови, каде што се организирале турнири и се воспоставувале правила, со што играта добивала поформален и натпреварувачки карактер.
Пред појавата на телеграфот, веќе постоел т.н. „дописен шах“, каде што играчите ги разменувале потезите по пошта. Но со појавата на телеграфот, комуникацијата станала многу побрза, што веднаш го привлекло вниманието на љубителите на оваа игра. Веќе во 1844 година, пронаоѓачот Самјуел Морз организирал шаховски партии преку телеграфска линија меѓу Балтимор и Вашингтон, при што стотици потези биле пренесени без грешка.
Набргу потоа, ваквите натпревари станале и јавни демонстрации на новата технологија. Во 1845 година, во Англија се одиграла партија меѓу двајца познати шахисти, каде што потезите се пренесувале преку железничка телеграфска линија. Иако некои гледачи ја сметале играта за бавна, таа привлекла големо внимание во медиумите, бидејќи покажувала колку е прецизна и корисна новата технологија.
Особено интересен аспект бил тоа што и други луѓе можеле да ја следат играта во реално време. Потезите биле пренесувани до различни градови, каде што групи љубители на шахот ги следеле партиите – нешто што потсетува на денешните онлајн преноси и е-спортски натпревари.
Со текот на времето, шаховските клубови почнале да организираат редовни телеграфски натпревари, како оној меѓу Ливерпул и Манчестер во 1865 година. До крајот на 19 и почетокот на 20 век, ваквите натпревари станале сè почести, особено меѓу САД и Велика Британија. Историчарите сметаат дека тие не биле само игра, туку и симбол на новото време. Телеграфот го поврзал светот на нов начин и создал надеж дека побрзата комуникација може да донесе поголемо разбирање и дури да спречи конфликти. Светот почнал да се гледа како една голема „шаховска табла“, каде што стратегијата и натпреварот можат да се одвиваат без насилство.
