Иако раскошните, изолирани модернистички куќи често се користат како засолништа на филмските негативци, малкумина режисери успеале да го искористат овој мотив толку впечатливо како Алфред Хичкок. Во неговиот класичен трилер „Север-северозапад“ од 1959 година, покрај легендарните сцени со авионот што го брка ликот на Кери Грант или драматичната завршница на планината Рашмор, посебно место зазема и домот на негативецот Филип Вандам, кого го игра Џејмс Мејсон.
Според историчарката Кристин Мадрид Френч, авторка на книгата „Архитектурата на неизвесноста: изградената средина во филмовите на Алфред Хичкок“, одлуката токму модернистичка куќа да биде скривалиште на негативецот произлегла и од потребите на сценариото и од желбата архитектурата да стане активен дел од филмската приказна.
Изгледот на куќата бил силно инспириран од делата на прочуениот американски архитект Френк Лојд Рајт, особено од неговото ремек-дело „Куќа на водопадите“, познато по големите конзолни тераси што се надвиснуваат над поток. Според холивудската легенда, Хичкок најпрво му понудил токму на Рајт да ја проектира куќата, но кога архитектот побарал хонорар во висина од десет проценти од целиот буџет на филмот, задачата му била доверена на сценографот Роберт Ф. Бојл.
Иако дизајнот содржел елементи што не биле типични за архитектурата на Рајт – како челичните носачи поставени за главниот лик да може да се искачи во куќата – публиката била убедена дека станува збор за негово дело. Всушност, куќата никогаш не била изградена. Како и многу други познати простори во филмовите на Хичкок, таа постоела само како комбинација од сценографија и насликани позадини, создавајќи совршена филмска илузија.
Сепак, повеќе од шест децении подоцна, оваа измислена градба конечно добива и своја реална верзија. Американскиот архитект Џон Бокардо, долгогодишен обожавател на филмот, ја реализирал својата идеја вредна околу 45 милиони долари и изградил куќа инспирирана од оригиналниот филмски дизајн. Освен што верно ги пресоздал препознатливите детали, во неа вградил и домашно кино со 18 седишта, наменето за идниот сопственик – најверојатно уште еден голем љубител на класичниот филм. Иако новата куќа не се издига над планината Рашмор, туку над Парк Сити во американската сојузна држава Јута, таа претставува редок пример како една филмска фантазија, по повеќе од половина век, конечно станала дел од реалниот свет.
