Да слушнеме една жена која е голем фан на Новак Ѓоковиќ, како емотивно ги рангира радостите во својот живот.

Монахот Арсение богоугодно објаснува зошто се решил на Фолксваген Тигуан: добар е за ридско-планински тури но и за на асфалт, плус не паѓа многу во очи. Но, подоцна сфатил дека почнал да му се насладува, да води љубов и да има блудни надразби со својот џип. Решението му е најканонско на свет. Мислите го откажал? Ма јок. Сега само помалку го пере и гледа да не му се насладува до толку.

Имате некои логички дилеми за кој ѓавол се воведува некаков ноќен полициски час кога дење сè живо работи и сè живо е во гужва? Што во кафана можеш како сакаш, ама на улица те казнуваат за маска? Што денот ќе ти пројде во гужви пред банка ама ноќе не смееш да фрлиш ѓубре во контејнер? Што со месеци не сте се виделе со своите најблиски ама некакви попишувачи ќе ти влегле дома по протокол? Србија има слични проблеми.

Да потсетиме во каква атмосфера помина последниот изведен попис во Република Македонија, во далeчната 2002 година. Да се чуди и крсти денешен човек, и за музика имало место!

Под загадочно мото „Цветот не се споредува со други цветови, тој само цвета“ (?), директорката и вработените во битолската градинка Мајски цвет, по повод 8-ми март подготвиле захтевен перформанс со прејака кореографија. Само уживајте, не пробувајте дома да изведете некои од овие вратоломни потези.  

Ај Заев што лупета, тоа веќе не може никого да изненади, ама таа позади него што преслатко се насмеа на прејаката финта „Што ако не стигнат вакцините“. Тие што им се смеат на „смешките“, што се церекаат на секоја нивна недугавост, што им прават Матрикс дека се паметни и најјаки па во еден момент тие ќе поверуваат дека стварно е така. Е, со нив како ќемо бе другари?