За убовта и патината

Замисли да го чистев подрумот и да фрлев сѐ. Замисли да ја чистев душата и да го фрлев и ова. Исто е. Кога чистиме, се исфрла она што веќе не ни треба на патот, што ни пречи за следните чекори, а она што е скапоцено и потребно, го носиме со себе. Затоа се неуспешни сите 100 отстотни нешта: чистење, диета, реновирање, градење, па и поправка. И 100 памтење. Од него боли глава.

Да тркнеме до Словенија?

Само колку да видиме две фотографии од една нивна противпожарна станица. Селска противпожарна станица. И не е професионална. Ама затоа изгледа средено, пиц-пец. Уште некој мисли дека до името беше што не сме во ЕУ и дека баш сите домашни ги напишавме па онда дојдовме до таа точка кај што немаше каде, освен да се преименуваме ко најглупи некои?

За статистиката, под хауба

Мој апел е е сите што немате прележано ковид да се вакцинирате.Не затоа што Филипче така рекол, или затоа што така полесно се патува, или за да ве пуштат на свадби, или за да нè заштитите тие што сме вакцинирани, туку за да си ги намалите шансите да бидете хоспитализирани и да спасите живот на некој што ќе заврши во болница од сосема трета работа и нема да има кревет за него пошто вие му го фаќате неговиот.

Орото продолжува...

Повторно се решени да жртвуваат 1.000-2.000 животи, само за да се продолжи со свадбите, кафеаните и ноќните клубови. Секој е со својата памет, ама ако после сé што видовме сé некој мисли дека ова е некаква играчка, тогаш нека му биде.

Тито за Бугарите

Со онаква импресивна анти-фашистичка биографија, Тито немаше потреба да релативизира и да гали ничии заблуди за својата историска величина и праведност. „“Окупатори не можат никого да ослободуваат“, ќе им порача од Скопје, во 1975 година. Половина век подоцна, во Македонија ќе се појави извесен трговец- накупец кој на бугарска телевизија ќе се фали дека наредил да се брусат споменичните написи за бугарскиот окупатор.