Како што е познато, со договорот од Лозана во 1923 година, Грција и Турција договараат размена на население (скоро 2 милиони жители). Во Егејска Македонија се носат Грци од Мала Азија, Источна Тракија, Трабзон, Кавказ и Понтиските Планини, а во Турција се населуваат (некои од нив насилно направени бегалци) Турци/муслимани од Егејска. Да чуете на кој јазик зборувале некои од „Турците“.

Србија со децении и се чини сè подлабоко се закопува во фамозните ровови на Првата Србија (небањатите, оние на Вучиќ) и Втора Србија (напредните, про-ЕУ), иако, после еден разочарувачки пораз на опозицијата, Теофил Панчиќ резигнирано напиша: „Да си признаеме, не постои втора Србија“.

Порано се знаеше. Имаше два празника, 8-ми март, 29 ноември и готово. За 8 март ќе купиш мирис, онаков, на куглица, а за 29-ти ќе се ушикаш на свиоњокољ, ќе испиеш литар крв и ќе се сториш Носферату, никој не смее да ти пријде да те праша нешто. Денес е друго...