фото: EpaImages
Кога како тинејџерка Тејлор Свифт се преселила од Пенсилванија во Нешвил за да гради кариера во кантри музиката, таа постепено усвоила јужњачки акцент. Во нејзиниот говор се појавил изговор типичен за таа средина, што истражувачите го толкуваат како начин подобро да се вклопи во музичката сцена и да биде сфатена посериозно. Подоцна, по преселбата во Њујорк, нејзиниот глас станал подлабок, што се поврзува со желбата да звучи поавторитативно, особено во период кога јавно се изјаснувала за општествени прашања.
Овој феномен се нарекува „усвојување на втор дијалект“ и не се случува само при преселба. Акцентот може да се менува и кога човек влегува во нови социјални кругови или стапува во нови односи. Современите истражувања покажуваат дека луѓето се многу пофлексибилни во говорот отколку што порано се мислело: акцентот функционира како огледало на средината во која се движиме.
Често оваа промена се случува несвесно. Луѓето спонтано ги прилагодуваат своите говорни навики за да ја намалат социјалната дистанца и полесно да се поврзат со другите. Дури и едноставно повторување на туѓ говор може да доведе до мали промени кои со време стануваат трајни. Во други случаи, промената е свесна, особено кога е важно да бидеме разбрани.
Сепак, не сите луѓе го менуваат акцентот. На тоа влијаат возраста, контактот со локалното население, ставот кон новата средина и престижот на акцентот. Луѓето полесно прифаќаат говор поврзан со моќ и статус, додека некои намерно го задржуваат својот изворен акцент како дел од идентитетот.
Истражувањата покажуваат и дека акцентите често следат некаков животен циклус: се менуваат во младоста кога луѓето се прилагодуваат на нови средини, а подоцна во животот повторно се враќаат кон изворниот говор. Најчесто, луѓето не го губат стариот акцент, туку развиваат способност да користат повеќе варијанти, зависно од контекстот. Гласот, како и животот, се менува – и секоја фаза остава свој звучен траг.
извор
