Вести › Набрзинка

25 години од бомбардирањето на НАТО на Југославија

24 март 2024

Во среда, 24 март 1999 година започна нападот на НАТО врз СР Југославија а првите ракети истрелани од базата Авиано паднаа на воени и полициски објекти во Приштина и други места на Косово.
Во 19:55 минути, пет минути пред официјалниот почеток на нападот, ракета го погоди воениот аеродром во Сомбор и ја однесе првата жртва.
Инвазијата траеше 78 дена, за неа немаше соодветна резолуција на Советот на безбедност на ОН а заврши со потпишување на Кумановскиот договор.
НАТО изведе 2.300 воздушни удари и фрли 22.000 тони проектили. Беа убиени 2.500 цивили меѓу кои и 89 деца.

Како Гинтер ги обедини Србите и кидна за Косово

Hey, NATO, Leave the Kids Alone

извор

Трамп за смртта на Роберт Мулер: Драго ми е

22 март 2026

По неколкугодишно напредување на Паркинсоновата болест, на 81 година почина екс директорот на ФБИ, Риберт Мулер, во последните години најпознат по тоа што ја водеше јаловата истрага за наводната вмешаност на Русија во американските избори и улогата на Доналд Трамп во тоа.
„Починал Роберт Мулер. Добро. Драго ми е за тоа. Не ќе може веќе да им напакости на невини луѓе,“ напиша Доналд Трамп по тој повод.
Мулер беше прв човек на ФБИ од 2001 до 2013 година и има најдолго останато на таа фунција после Едгар Џеј Хувер. Работел на истрагите за Нориега од Панама, њујоршкиот гангстер Џон Гети, експлодирањето на американскиот патнички авион Пан Ам во 1988...
За бесчуствителноста на пораката на Трамп по повод смртта на Мулер, лидерот на Демократите во Сенатот, Чак Шумер, рече: „Неговата суровост има поента, да го одвлече вниманието од поскапувањето на горивата, неговата бесцелна војна, злоупотребите на мигрантските служби, документите на Епстин....“

извор

Секуловска: Порти широки, Пенушлиски

22 март 2026

Некои ги сакаат Мартиноски и Личеноски и Кондовски, за мене најголемиот беше Пенушлиски, таа магија никој не може да ја подари на овој свет, на оваа изгубена држава, која има сѐ, а сè прави за да нема ништо. Колку веста за заминувањето на Пенушлиски е болно за оваа држава, толку беше незамисливо и тивкото збогум на неговата и нашата Илинка Митрева.
Булдожери за Македонија. Нашите чувари на државата, на оваа куќа која кој стига ја расклатува, ја понижува и потпалува, особено баш заради тоа, моравме да ги имаме Илинка и Илчо, застанати на ветрометина, со свои раце ја држеа, кога ја напаѓаа од сите страни. Не знаеме да цениме такви луѓе, да ги чуваме и штитиме. Затоа и имаме ваква држава.
„Немаше никаква приврзаност кон нештата – само кон идеите, креацијата и луѓето. Беше исклучителен уметник, познат на многумина, но рамнодушен кон тоа да биде познат. Неговите идоли беа уметници, каубои, пијаници и Хозе Мухика“, напиша неговиот син Илија Митрев Пенушлиски.

извор