Бидејќи во секојдневието сè потешко наоѓаме тема која излегува од вообичаените дихотомии за кои рајата се крви на Фејсбук, прибегнуваме кон едно сентиментално бегство во минатото. Годината е 1978, темата не е политика туку плоча. На Здравко Чолиќ. Дали рипа или не рипа. Ќе се живее ли овде некогаш во еден таков тематски луксуз?   

Легендата на српското аграрно новинарство (РИП) поставува прашање за буџетот и отпосле му текнува како тоа прашање може да звучи. А политичаров му одговара озбилно, наместо да ја прифати играта па да му каже: „Мал ни е, ама многу си го сакаме“.

За духовниот стриптиз на јавните професии со кои човек се соголува и се прави достапен на туѓата пакост, мрзовоља и желба за нечиј неуспех. И за кавгите со Андриќ дали писателот треба да биде дежурен коментатор на случувањата (Селимовиќ) или да брка своја работа (Андриќ).