Веља Илиќ е ветеран на српската политичка сцена, од оној брдско-планински ков и генерално нема човек што многу за него да навива. Ама, како му се насра на Вучиќ, тоа само Србите го имаат: да зборат високи политички ешалони а во атмосферата веднаш да се осети мирис на кафана, подгорени чаршави и јадни, испотени трубачи.

Дечко со дугметара покажува како звучат познатите тонови на оваа песна кај различните народи на екс Југославија. Толку добри ги има скинато стилските особености на регионалниот фолклор што дечково може теорија на музика да предава.

Србите во многу работи секогаш биле понапред од нас. Бидејќи први го допреа дното, си полудеа на време и сега животот им е цепки. Не дека ние сме далеку од овој зен, ама ајде, кога?

Кутри граѓани на западните демократии, останаа тие глупите со огради. Ние отсега слободно ќе можеме да влегуваме и во непосредна близина на владата да се лапаме, шетаме кучиња, правиме ајвар, играме табла, собираме јаглики и сите други работи на кои бевме навикнале. Од овој мега-проект можеби бројчаникот не заврти ама бар се прати силна симболична порака дека овде, ама баш никој битен нема да заврши зад решетки. Малку ли е?

Интернетот и доминацијата на англискиот во него на сите ни го има расипано јазикот и сите по малку зборуваме како македонските гастарбајтери на кои некогаш им се смеевме. Ама ова е тоталка! Ако ви е потребно да ви се транслејтне, има надеж за вас и вашиот мајчин јазик.