Некои не пијат ич, некои пијат везден. Еден од вториве објаснува зошто: „Пие ми се. Хубаво ми става ка си пијна“. Ете, некогаш е лесно човек да ги разбере Бугариве.

Дечкото ѝ ја дава на малата својата кредитна картичка да троши колку сака, доколку успее да скине македонска банконота од 10 денари. „Македонците се кралеви,“ вика тој додека девојчето безуспешно се обидува да ја скине банкнотата. Не сме ние кралеви друже, само што малку ни се парите, уште па да се кинат.

Топла препорака за читање на „Една идеја, еден живот“ од Георги Сотиров Дукимов, чија посмртница ја објавивме деновиве (види „Како во Пиринска се испраќа Македонец“). Не е тоа нашиот омилен жанр и тема (ние повеќе сме патриоти од нужда, јер страшно се накотија квинслиншки говна) но не можете да останете рамнодушни на таа негова посветеност, љубов и истрајност во борбата да не згасне македонскиот жар во соседна Бугарија.

Лето е период на годишни одмори. Годишните одмори значат зголемена фреквенција на патиштата. Зголемената фреквенција на патиштата значи зголемена опасност од сообраќајни несреќи. Затоа...

Ботови, апорт. Не мислиме на Апасиев туку на дечкото позади него. Педантно си се намести за сликање (оти со маска е врло битно како ќе испаднеш), се селфоса, ја прати негде сликата и после - си го урниса апаратот. Ти не си ти кога немаш што да правиш.

Писмо на Кочо Рацин до неговиот брат Александар, напишано на 10-ти септември 1936 година, десетина години пред Тито да нè измисли а ние да измислиме јазик. Будали едни, ние не смисливме како шахти да нивелираме, не па цел јазик да измислуваме. Туку, погледнете каков убав македонски дијалект е тоа велешкиот.

Во земјава постои едно подмножество подвидови кои живеат во една халуциногена ситуација. Како да не ни го смениле името, како да измислуваме дека нè понижија од шахта до учебник, како Заев да не се извини што спомнал македонска репрезентација.... Па онда некој треба да измислува дека тоа се случило и да шири „лажни вести''.