На митингот за поддршка на Александар Вучиќ и неговата СНС, за забавно-рекреативниот дел беа ангажирани Аца Лукас и Рибља Чорба (say no more). Детал од настапот на вториве, од првиот ред на хепенингот, место секогаш и секаде резервирано за најзагорените фанови. Напомена: митингот имаше наслов „Иднината на Србија“.

Родители којзнае колку отсутни (или којзнае како присутни), земја на фарми, задруги и слични реални шоуа, на хартиени таблоиди и и онлајн тоалетоиди, земја во која се величаат аркани, гишки и слични пара-ликови... Таква комбинација, просто, не може да не даде резултат.

Кафе Кобра, Шековиќи, Р. Српска, Босна и Херцеговина. Цедевитата можеби е слаба ама затоа може да се користи одново и одново. Наравоучение: кога нарачуваш пиво, секогаш си победник.

Бааги се изврте она видео во кое Александарт Вучиќ се одмерува со некој клинец на баскет и на крај му залепува банана. За фановите, тој потег ја симболизира неговата борбеност и непопустливост а другите тоа го видоа како сигнал колку е тој забеган па му се курчи на едно дете. Но, има и трета страна на приказната.

Нема да ве тераме да читате долго сценарио на нешто кое ние со големи ќеифи би го гледале. Целата драматуршка поставеност на приказната и нејзиниот заплет ги собира во само еден твит и еден дополнителен коментар. Кустурицо, што чекаш?

Муабет со воен ветеран од балкански профил, аџијата Рамо Синановиќ од село Забрќе (близу Зеница), роден 1925 година. Рамо е горд што пушка не испукал на противникот. Само топ. Многу топови. Што во име на партизани, што во име на СС-овската анџар дивизија.

Кога НАТО ја бомбардираше Србија, некаде во Црна Гора осамна графит: „Бомбардујте и нас, нијесмо ми шугави!“ Нешто од тој ураниум сепак фатил. Глејте ова колку е врх врхова!