- Постои палата достојна да се носи со Версај - и закопана е под Брисел.
- Палатата Куденберг во своето време имала сè што може да се замисли во богата кралска резиденција: Монструозна сала за банкети што ги вчудовидувала сите гости, величествени станови исполнети со дела од најважните уметници во тоа време и огромни дворови и градини каде што аристократијата се шетала облечена во најсилните модни крикови тој период.
- Седумстотини години, од оваа палата се владеело со Брисел, од еден мал рид во центарот на градот. Тој мал рид сега е Плас Ројал и кога туристите доаѓаат да ги гледаат импресивните нео-класицистички згради што го врамуваат плоштадот во срцето на Брисел, најверојатно не знаат дека стојат на остатоците од заборавениот белгиски Версај.
- Карло V бил последниот монарх што живеел во Куденберг. Тие што дошле после него избрале да не живеат во палатата, туку владееле од Мадрид или Виена. Куденберг примал гувернери како сестрата на Карло V, што и не било најпаметно, затоа што во рацете на еден таков гувернер всушност ѝ дошол крајот.
- Авторката Кејт Листер остро ја критикува чантата Биркин на Ермес како еден од најекстремните симболи на раскош и економска нееднаквост. Вели, чантите чинат десетици илјади фунти, а ретките примероци и стотици илјади, а нивната огромна цена не е оправдана со функционалноста, туку со престижот и желбата да се покаже богатство.
- Мета на критика е и културата околу сето тоа, промовирана од славни личности, инфлуенсери и ултрабогати луѓе. Според неа, апсурдот не е само во тоа што една чанта може да чини повеќе од годишната плата на медицинска сестра, туку и во фактот што ваквото расфрлање со богатството се слави како статус и успех, наместо да предизвикува непријатност во време кога многу луѓе живеат во сиромаштија.
- Смета дека Биркин можеби го губи статусот на престижен предмет бидејќи станала премногу присутна во културата на славните и почнала да се смета за кич. Посакува свет во кој луѓето ќе се гордеат со огромни донации каде што се потребни, не со фотографии каде што држат луксузни чанти.
- Авторот Бен Коб, по години поминати во Лондон како уредник и писател, во 2024 година со сопругата се преселил во Котсволдс, иако првично нивната стара куќа од 1605 година требало да биде само викендичка. Реновирањето било многу поскапо и покомплицирано од очекуваното, но тие успеале да го зачуваат карактерот на историскиот дом, со антиквитети, стари ткаенини, тапети и внимателно избрани бои.
- Најголемото изненадување бил новиот живот во малата заедница. Наместо очекуваната изолација и мир, Коб и сопругата стекнале нови пријатели и откриле дека селото има богат социјален живот, со вечери, коктели, отворања на ресторани и дури и повремени забави во штала. Токму преку новите познанства се родила и идејата за негова нова машка модна колекција инспирирана од животот во Котсволдс.
- По две години, Коб вели дека преселбата целосно му го променила животот. Почнал да се занимава со градинарство и пилатес, пронашол чувство на смиреност што долго му недостигало и, парадоксално, почнал уште повеќе да го цени Лондон.
