Нели оној еден, деновиве во нивниот парламент со мастило го испрска албанскиот премиер? Е, испадна дека Рама претходно го заебавал човекот заради говорна мана, тоест затоа што ш'шкал кога зборувал. Е, не, за принципи ќе се расправаат.

Веља Илиќ е ветеран на српската политичка сцена, од оној брдско-планински ков и генерално нема човек што многу за него да навива. Ама, како му се насра на Вучиќ, тоа само Србите го имаат: да зборат високи политички ешалони а во атмосферата веднаш да се осети мирис на кафана, подгорени чаршави и јадни, испотени трубачи.

Дечко со дугметара покажува како звучат познатите тонови на оваа песна кај различните народи на екс Југославија. Толку добри ги има скинато стилските особености на регионалниот фолклор што дечково може теорија на музика да предава.

Србите во многу работи секогаш биле понапред од нас. Бидејќи први го допреа дното, си полудеа на време и сега животот им е цепки. Не дека ние сме далеку од овој зен, ама ајде, кога?

Интернетот и доминацијата на англискиот во него на сите ни го има расипано јазикот и сите по малку зборуваме како македонските гастарбајтери на кои некогаш им се смеевме. Ама ова е тоталка! Ако ви е потребно да ви се транслејтне, има надеж за вас и вашиот мајчин јазик. 

Ниту едниот е луд ниту другиот е збунет, ама глаголот од таа поговорка си е на место. Новинар решил од човек да извлече одговор што тој очекува од изборите. Човек решил дека тоа е последното нешто што новинар ќе го извлече од него. Пазете ги тие дриблинзи.

Ера Ојданиќ е стар ридикул од српската фолк сцена. Има песна која му се вика „Паук“ и која е во хармонија со неговиот опус (значи, глупа). Ама се фаќа како меме по кафани и други места кај што ќе се чуе. Чисто да знаете како да се понашате ако ја слушнете.

Како што неговите предци биле оковани во железни прангии, така е тој окован во ракија, сплавови и љубовни јади. После една целовечерна тортура на тоа зло трио, бил толку уништен што мајка му не го познала. Сега замислете ги во полиња, берат памук и пејат некоја претешка од Џани.

Во канонада од сочни карактерни црти, Сека Сабљиќ го исцртува профилот на типичен балкански политичар.

Со таква мака на душата (сите му викале дека е шупак), дечко од Вајс го посетува лондонското гостување на светски славниот гуру Брацо, цивилно заведен како Јосип Грабовац од Загреб. И пред да ги слушнете сведочењата на неговата орда следбеници, треба да ви е јасно дека Брацо е стварно генијален.