Благодарејќи на модерното чудо на технологијата, наречено смартфон, веќе нема да можеш да се вадиш дека твоите ти тераат црна кампања кога на стари години ќе те ругаат за тоа колку неподносливо дериште си бил/а. Неколку примери на прекрасно неподносливи детишта.
Вчера во Фиренца пука една од главните водоводни цевки во градот, по што половина град останува без вода. Делот кај што пука цевката случајно се погодува да е паркинг. Веќе не е.
Влегуваш во уметничка галерија, како што се шлаеш низ неа наидуваш на очила оставени на патос. Веројатно најголемата драма што може да ѝ се случи на твојата кариера како познавач на уметноста: дали ова е уметност или намештаљка.
Нивна среќа што успехот не им зависел од тоа да го привлечат нечие внимание на Фејсбук во рок од еден скрол на маус. За секој случај, еве и една порталска верзија на книгиве.
На некои автоматски им се направи апдејт, некои слушнаа муабети па направија апдејт, ама на сите не им се верува и не можат да се помират со тоа што им се појави на мобилниот.
Работа ко работа, стануваш во 5 поладне, гледаш да завршиш што имаш работа и во 22 да се нацрташ во стриптиз клуб, па таму скоро до сабајле на шипка. Пред одење дома, обавезно броење пари и по некое селфи со прометот од твојата смена.
Многу глуп ни е насловот ама ни е некако дражесен. Се работи за едноставен а генијален изум, ембедиран во картонска амбалажа за пица. Колку да ве потсетиме дека овој свет знае да биде и прекрасен.
Го имавме Двејн Џонсон и неговата исхрана (тука), па го имавме обичниот смртник што проба да се храни како Двејн Џонсон (тука). Сега, на барање на публиката (неговата), Хафтор Бјорнсон на Фејсбук ја објави својата дневна исхрана.
2Д ликови кои одлично функционираа, преправени во нивните 3Д верзии. Некои само 3Д, некои сосе сите трауми и болки што би им ги донел анимираниот живот. Како да имаме поубави сеќавања од 2Д.
Треба да е просто, ама не излегува како што треба. Дизајнерот Џанлука Џимини собира повеќе цртежи од точак од пријатели и прави 3Д модели според нив. Пред да им се ругаш пробај да нацрташ точак.
Токио ко Токио, нормално дека ќе има роботи на Олимпијадата и тоа некако природно ти доаѓа, делот со пцуењето доаѓа кога ќе дознаеш дека Олимпијадата ќе се пренесува во 8К квалитет (како ХД-то докторе?), а до тогаш низ Токио треба да биде поставена 5Г мрежа за мобилен интернет.
Освен сериозните филозофски резерви кои ги предизвикува (од типот: чему тоа?), трчањето во себе има една вградена фабричка мана - што е досадно. Освен ако не трчате по топка или не бегате од лав. Викаат, музиката помагала и околу досадата и околу постигнувањето подобри резултати. И ете сега постои сервис кој ќе ви помогне да ја одберете вистинската песна додека трчате.