Во 1965 година Дали потпишува договор со една американска модна куќа за дизајнирање женска линија. Неговите скици сега се на еднa изложба во Шпанија а на улица тоа никој никогаш го нема видео.

Ние обичните можеме колку сакаме да си офкаме по луѓето кои заминале а чија музика сме ја сакале но меѓу музичарите таа болка и загуба мора да е поинаква. Не заминал само човек туку и колега, некој кој живеел во ист космос, некој кого сте го сметале за духовно близок... Масимо Савиќ, на пример, не може да го прежали Томи.

Без никакви предрасуди, без прашања и потпрашања, ти и твојата убавина, наспроти алгоритам. Ако сте спремни да ви суди алгоритам и врз основа на та да се трауматизирате самите себе или блиските, тогаш кликајте за повеќе.

Ако некогаш сте биле придружба на мајка ви за време на церемонија на обесчестување на продавачот на теписи заради 3 утнати пиксели на тепихот што го купила, може да го претпоставиш пост-апокалиптично тивкиот поглед на презир што ќе го добиеш кога би ги располала следниве теписи кај себе на патос.

Ако ова чувство не сте го имале од понеделник наутро до петок (или сабота) попладне, тогаш ништо.

По примерот на соработката на некои од најголемите уметници, како Луис Буњуел и Салвадор Дали или Енди Ворхол и Жан-Мишел Баскијат, татко седнува и започнува колаборација со своите деца. Они цртаат, ко што цртаат дечурлана, а он после средува. Целата работа толку добро им оди, што други родители почнуваат да ги носат децата на цртање.

Перформансот е следен: девојка ја забива главата во нешто лебасто, и упорно продолжува додека комплетно не го раздроби парчето тесто. Зошто? Е зошто де...

Имаме малку поделени чувства околу проектов бидејќи ги има сите предзнаци на хипстерај, ама воодушевува колку добро е направен. ВХС пакувања на нови филмови, истрошени ВХС пакувања, како најновиот Лудиот Макс да поминал низ рацете на секој можен член на Милтон, или Her со месеци да бледее на излогот на 4-ка. И тоа е првиот дел од проектот, вториот е и самиот филм да го врати од која и да е дигитална технологија во ВХС квалитет.

Фејсбук те почитува како човек, а му се допаѓаш и како карактер, ама многу повеќе те сака како некој на кој ќе му покаже бескрајна парада од реклами проткаена со по некој статус од пријателите. Ова со рекламите му е главен бизнис на Фејсбук и тоа го прави многу профи и педантно. За да не испадне дека ти вади муабети со рекламата за Цијалис, Фејсбук има цела листа на твои избори по кои одлучува што ќе ти пушти на ѕид. Листата ја има и кај тебе во профил.

Едното е точно. И другото е точно. А вистината е сосема трета. Предлог за размислување пред да кажете или напишете нешто.

Оди џанак во продавница....

1988-ма година, колку Русите беа назад со материјалот.

Маркирани. Исончани. Извежбани. Дипломирани. Вработени. Тимбилдирани. Ајфонирани. Чекирани.

Имгур зезалица, кога луѓе со гифови одовараат на молбата да го опишат своето прво сексуално искуство.

Бидејќи одамна нè гризе совест зашто ретко објавуваме поезија на ова место, одиме веднаш со двојна доза. Поетот Слободан Стевановиќ ги рецитира своите песни "Проститутка" и "Наркоманка". Освен морничавата сериозност со која поетот ги кажува своите стихови (не е тоа необично за тој ков луѓе; сте виделе ли како изгледа промоција на македонска поезија?) навистина не би знаеле што посебно да издвоиме. Освен можеби дека прво ќе ја слушнете "Проститутка" а потоа и "Наркоманка".  

Еден гиф во кој зјапаме од прееска и уште не ни се верува каков потег извади дамата!