Видео

 

На партиски митинзи сме виделе колку публиката знае да биде послушна а оној на сцената да им биде апсолутен господар на нивните реакции и чувства. Па се смеат на глупости на лидерот, егзалтирани се кога е прост, одушевени кога фрла отров. Некому да му текнеше од таа послушнпст да извади нешто добро?  Можеби финтата е во тоа да не ги третираш како стадо овци туку како хор славеи.  Повеќе

Даблинец бил терминално болен и знаел дека му доаѓа време да се одјави. Ама, не така одма и не така траорно. Дур е време снимил гласовна порака до оние кои ќе му дојдат на погреб. Чујте го царот. РИП Шеј Бредли (62), may the joke be with you.

Се курчи во живо на ТВ па пробува да изрезили една плавуша прашувајќи ја дали ја знае питагорината теорема. За среќа, колешката го прашува: А ти ја знаеш?

После долгогодишни хејтања и јадачки, двајцата гиганти на слободната медиумска мисла сфаќаат што имаат заедничко: што во суштина и двајцата се либерали ама такви либерали кои не ги трпат срањата на официјалните либерали.

Со 20 различни гласа на познати лица, Џон Мескимен (актер и имитатор) преку поемата „Pity The Poor Impressionist’ ќе ви објасни зошто неговата професија станува неодржлива. Објаснувањето го помага главниот злосторник во тој процес, познат како ДипФејк. Импресивно и застрашувачки.

Во историски подвиг за човештвото Елиуд Кипчоге успеа за прв пат во историјата да истрча маратон за време под 2 часа. За да ви биде појасно, за да истрчаш маратон, 42 километри, под 2 часа, тоа значи дека треба еден километар да го трчаш за 2 минути и 51 секунда (и тоа после да го повториш уште 41 пат).

Фино скоцкано видео во кое 100 годишници објаснуваат што правеле за да дојдат до таа возраст. Спојлер: ништо особено.

Елен ДеЏенерис била на утакмица и на трибина, пази молим те, седела до Џорџ Буш. Абе дрвја и камења, абе го предала лезбејското движење, абе свашта. Сега ѝ копаат по минатото, да не се наоѓа и некоја нејзина слика со Мао Це Тунг. Меѓу другото, ете затоа Трамп ќе добие втор мандат. Дека овие упорно се бават со глупости и дека памет не им доаѓа.

Шах е една оток од игра со надмислувања, стратегии, многу, многу бирање потези, уште повеќе дремење и гледање што и како, така? Епа како тогаш ова? Тој младиот е Магнус Карлсен (веле, веле, велемајстор), тој стариот е добар, колку што се може.

Одамна беше, сите знаат што се случи, двајцата веќе се смирени, но и тогаш и сега Холифилд е победникот во борбата (тогаш затоа што беше подобар, сега затоа што се нема изерзилено како што тоа знаат луѓе да го направат). Холифилд сега објаснува како дошло до борбата („секој пат кога некој ќе ми се налутеше по дома ми викаше ’едвај чекам да се бориш со Тајсон’“), како сакал инстатно да му врати на Тајсон за гризот и зошто му простил.

Инспириран од еден од поглупите предизвици што се појавиле на интернет (Tide pod challenge), Гленливет доаѓа до идеја за сосема нов систем за испорака и консумација на алкохол - мини мешунки.

Визуелно контекстуализирање на една иста брзина, онаа на светлината. Земјата ја врти 7,5 пати во секунда, ама кога тргнува од Сонцето кон нас, истата изгледа како да се „клаца“. Се разбира, битно е да не „прав пат“. Само што таа на дестинацијата стигнува без сменет личен опис.

Како да познаеш дека некое момче баш и не е во најдбори односи со законот? Пазете колку органска реакција е тоа. Како Били Питон во Маратонци: „Олади ме птичурина!“

Тој ќе ѝ залепи париче на чело, таа само треба да се удри по глава, паричето да падне, таа да го фати и паричето е нејзино. Така? Така. Одиме.

Белата куќа на Твитер објави 20 секунди снимка од градежните активности околу фамозниот ѕид (нагалено: ограда) која требаше да изгледа моќно ама станат предмет на масовно спрдање. Што заради локацијата од која се почнува (никаде), што заради тоа кога ќе завршат ако вака тераат (никогаш). Отприлика како пругата кон Бугарија.

На средба со Оказио-Кортез со граѓани, станува таа и ја искажува својата загриженост околу климатските промени и пошто цени дека немаме време за стандардни мерки, предлага своја мерка - да ги јадеме бебињата. Дали трола, дал е озбилна, ништо веќе не ни е јасно.

Хилјаду му скечева, минале 30 години од смртта на Грем Чепмен. Чепмен беше алкохоличар (партнер: џин), хомосексуалец (партнер: Дејвид Шерлок) и пред сè и над сè - монтипајтоновец, дружина во која доаѓа заедно со Џон Клиз, неговиот другар кој на крај му одржа една „прописна“ еулогија.

Уште еден заебан мајндфак со тоа дипфејк финтата. Во улогата која е неодвоиво слепена за ликот на Роберт Де Ниро, одеднаш ви се појавува Ал Пачино. Ќе трепкате и ќе дрмате со глава за да си го рестартирате погледот, ама џабе, тоа е.

Како и други среќни приказни од светов, и норвешката започнува со тоа што во тоа морињата во кои со векови наоѓале само риба, еден ден наоѓаат нафта. Само што со тоа, приказната кај нив допрва започнува. Ние да најдеме нафта, одма ќе накривиме капа. Не и Норвежаните.

По повод една вест дека ученици на еден ден ќе напуштат школо и ќе протестираат за стопирање на климатските промени и ќе апелираат за ургентна акција за промоција на наративот „инаку сите ќе умреме“, австралискиот медиумски ветеран Ален Џонс има да им прочита нешто: фатете книга и направете си сендвич.

Онаква баба оригинал со бројни слави, прослави и слични масовни јаденки во резиме (со нејзина забелешка: мене ми е срам ова што го правам, а не па по интервјуа ме викаат), во кујната во двор, и ќерка и позади камера. Без тоа графики, ефекти, спонзори, па снимано од горе, па непотребни тупења (#заситештопрашувате), па кликни субскрајб, јок, чисто само баба и готвење. Рецептите се на шпански, ама пак некако ќе ги разберете.