Бавчи

Јана / Штикли на калдрма

Лутајќи по женските страни на македонскиот интернет, човек може да налета на такви едни неверојатни бисери, да мора цел ден да му се упропасти после во запрашување себеси: дали е можно некој стварно да се раководи според такви ослепувачки глупости?

Него кафана не му е место каде што се збираат неговите родители, роднини, пријатели да разменат фини, културни и забавни муабети, со кафе, пијачка и цигара. Не му е место каде што ќе земе воздух од напорен ден, не му е место каде што ќе се види со луѓе што го исполнуваат.

Дејан / Бавча Вистинска

Повеќето луѓе што имаат двор имаат и жива ограда. Таа може да биде доста практична. Може да служи како заштита од несакани погледи или да биде добар филтер за звуци, прејака светлина а најчесто за прашина. Но, понекогаш знае и многу да разочара. Уште повеќе ако комшиите имаат убава ограда но вашата е ретка и болежлива. 

Неколку пати ветив дека ќе одвојам еден цел текст само за оваа практика. Според мене, после премолчаното дрвокрадење спакувано во „невиниот“ збор урбанизација, таа е најлошото нешто за дрвјата. Оваа практика на англиски се вика “topping off”, а по нашки ќе ја наречам „обескрошнување“.

На латински ја викаат „девојка“. Несомнено затоа што е едно од најубавите но и најнежни дрвја што постојат. Кај нас ја викаме бреза. Со позлатени лисја наесен, со блескаво бела кора и сино небо како позадина ù нема рамна. Сепак, за жал, сè почесто гледаме вакви нежни и преубави дрвја на умирање или веќе мртви. Што се случува со брезите кај нас?

Додека некаде сечеме некое дрво, поминуваат многу луѓе. Некои се восхитуваат на тешката, прецизна и одговорна работа и нè пофалуваат. Но, ќе помине и по некој кој ќе ни префрли лош збор. Некои такви коментари се тивки, едвај чујни. Но, понекогаш доаѓаат луѓе и за да се расправаат и да навредуваат. Одвреме-навреме слушам и на медиумите како се оцрнува мојот занает. Значи, ни негативните коментари за дрвосечачите не се реткост. Затоа, во овој текст ќе зборувам за вистината за правите дрвосечачи.

Пролет е. Преку ноќ, некоја невидлива сила задвижи сè во растенијата и во земјата кои изгледаа мртви, и сега ни следат десетина или повеќе недели кога навидум ниедна друга сила нема да го спречи зеленилото кое преплавува. Изразено во бројки, годишната продукција на биомаса (сè зелено и растително) е далеку, далеку повеќе и неспоредливо поголема од вкупното производство на сè што човек ќе произведе: пластика, метал, и др. (читај „ѓубре“). Јас сум фасциниран од ова тивко производство секоја година. Но за многу други тоа е кошмар. Толку многу непожелни растенија во нивниот двор кој педантно си го планирале, саделе и одржувале!..

Во претходната статија кажав нешто за избор на садница (дрвца и грмушки, костурот на дворот), како да се анализираат сопствените желби и потреби, како и ограничувањата на местото за садење. Овој пат ќе додадам неколку реченици за изборот на самата садница, сезоната за садење и макро и микропозицијата.

Мислам дека на сите љубители на убави дворови сега во главата им се вртат доста идеи за садење. Зборувавме како да се избере гарден-центар или расадник. А како да се избере добра садница?  

Пролет е (за некој ден и официјално). Хоби-градинарите, професионалците и лендскејп-фирмите имаат полни раце работа, за викенд или скоро секој ден. Доста ќе се сади. Некои садат со години, некои со децении. Дали има место за подобрување некаде? Додека читате, можете да се проверите самите себе.

Едни од најзастапените дрвја во градските средини се чемпресите. Тие се најчест избор и за пошумување. Таа група е доста голема и богата со видови. Има медитерански, аризонски, лажен, лејландов чемпрес, безбројни хибриди и култивари, разно-разни форми (свеќасти, топчести, полегнати), во најфини нијанси на зелено и сино. Што треба да знаете за нив ако планирате да си посадите дома едно или неколку од нив?

Бидејќи повеќето луѓе кои планираат да засадат нешто ново во својот двор ќе се активираат со доаѓањето на пролетта, можеби ќе ги интересира каде да појдат да си купат растение. Кои гарден-центри ги има на располагање, посебно за Скопјани?

Во претходната статија пишував општо за хазардните дрвја. Во оваа ќе кажам како да се справиме со нив. Од сите дрва што еден професионален дрвосечач некогаш ќе треба да ги одржува или сече овие ќе му направат најголем стрес, а понекогаш и на сопствениците на такви дрвја, ако се воопшто свесни за опасноста.

Некои од нас што имаме силни чувства кон дрвјата и шумите, мора да си ги урамнотежиме тие чувства со разумот. Фактите велат дека, иако се долговечни, дрвјата сепак си имаат крај, време кога откажуваат животните функции и тие побрзо или побавно се распаѓаат, умираат. Ако не го сфатиме исправно ова, може да отидеме во друга крајност – да чуваме дрвја кои се опасни по живот! Некаде се оди на суд за ова. А, ако некој човек или дете настрада поради наше дрво кое по секоја цена сме го чувале, предоцна е веќе за суд... 

Сандра - Персона нон града

За да повторно се родиш, еднаш во животот мора да умреш. 

Пред една недела, ми кажува братучетка ми...

Бев до кај Миа и се наведнав над машината што дишеше за неа... Тивко и шепнав

- Миа, ако сакаш сине да си одиш кај сестра ти, оди си, но ако решиш да останеш, издржи да се бориме заедно. Од затвореното окце на Миа се сли една солзичка, ми раскажуваше Елена...

Солза како збогум од овие светови...

Срцето на Миа велат докторите имало дупка. Дупка низ која се гледаат некои други светови. Светови полни болка и неизвесност дали ќе издржи тоа тело да го операрираат оние кои се нафатиле да остават во живот две очиња и коски тешки цели три килограми. 

По читањето на оваа приказна, само воздивни и кажи си на себе: Фала ти Боже што се будам во мир. Понекогаш и само тоа е доволно. 

Кој нема да полуди овде, тој не е нормален.

Отец Пимен - Патувајќи

Ќе даде Македонија уште многу кротки херои. Можеби за некои од нив никогаш нема ни да си спомнеме. Сепак ќе постојат, и ќе нè љубат сите и ќе се трудат и борат за наше подобро и покротко утре.