Бавчи

Дејан / Бавча Вистинска

Пролет е (за некој ден и официјално). Хоби-градинарите, професионалците и лендскејп-фирмите имаат полни раце работа, за викенд или скоро секој ден. Доста ќе се сади. Некои садат со години, некои со децении. Дали има место за подобрување некаде? Додека читате, можете да се проверите самите себе.

Едни од најзастапените дрвја во градските средини се чемпресите. Тие се најчест избор и за пошумување. Таа група е доста голема и богата со видови. Има медитерански, аризонски, лажен, лејландов чемпрес, безбројни хибриди и култивари, разно-разни форми (свеќасти, топчести, полегнати), во најфини нијанси на зелено и сино. Што треба да знаете за нив ако планирате да си посадите дома едно или неколку од нив?

Бидејќи повеќето луѓе кои планираат да засадат нешто ново во својот двор ќе се активираат со доаѓањето на пролетта, можеби ќе ги интересира каде да појдат да си купат растение. Кои гарден-центри ги има на располагање, посебно за Скопјани?

Во претходната статија пишував општо за хазардните дрвја. Во оваа ќе кажам како да се справиме со нив. Од сите дрва што еден професионален дрвосечач некогаш ќе треба да ги одржува или сече овие ќе му направат најголем стрес, а понекогаш и на сопствениците на такви дрвја, ако се воопшто свесни за опасноста.

Некои од нас што имаме силни чувства кон дрвјата и шумите, мора да си ги урамнотежиме тие чувства со разумот. Фактите велат дека, иако се долговечни, дрвјата сепак си имаат крај, време кога откажуваат животните функции и тие побрзо или побавно се распаѓаат, умираат. Ако не го сфатиме исправно ова, може да отидеме во друга крајност – да чуваме дрвја кои се опасни по живот! Некаде се оди на суд за ова. А, ако некој човек или дете настрада поради наше дрво кое по секоја цена сме го чувале, предоцна е веќе за суд... 

Градските дрвја, за разлика од шумските, треба и мора да се обликуваат. И шумските може да се обликуваат, но изгледа таму секогаш се трга од парите - колку вложуваш за нешто а колку ќе добиеш. Во шумите наменети за стопанска сеча целта на оформувањето поединечни стебла е поинаква и обично се користат техники поврзани со густината на садење и со видот на сеча отколку вистинско обликување. Но, дури и тие можат да извлечат корист од начелата на текстов што следи. И во шумарството се користи термин „грешки во дрвјата“ за непожелни форми кои не можат максимално да се искористат финансиски. Барем сопствениците на приватни шуми би требало да ги знаат. Но овде ќе зборувам за оформување градски дрвја, нешто што обичните луѓе ги засега повеќе.  

Во претходната статија зборував за состојбата на јавното зеленило по градовите низ Македонија. Наведов неколку проблеми и сугестии. Во оваа реков дека ќе кажам нешто поконкретно за јавното зеленило во главниот град.

Јавното зеленило по градовите сè повеќе ќе биде предмет за дебата. Има неколку причини за тоа. Барем една е добра. Мое мислење е дека повеќето не се. Дозволете да ви образложам. (Ќе правам кратки осврти и на приватното зеленило). Посебно ќе се осврнам на потребата од дозвола за сечење.

Без сомнение, некои работи што ги среќаваме додека шетаме низ природа се многу таинствени. Предизвикуваат и некои од најсилните чувства кај нас. Има луѓе кои имаат разни фобии од нив и се плашат и да погледнат во нив, други кои се поофанзивни и ги ништат кај и да ги сретнат, трети кои со сласт шират приказни за нив без никаква основа, но и такви кои ги гледаат само преку некаква корист. Јас лично не сум во ниедна група.

Втора најчеста причина поради која ме ангажираат муштериите е плевење. Веднаш да кажам, не го сакам ич. Но, и тоа мора некој да го прави. Уште потешко и од самото плевење ми паѓа кога гледам дека некаде трудот е бесмислен бидејќи не се прават работите до крај. Ако не се покрие голата земја со некој мулч, џабе плевењето.

Новогодишните и божиќните празници се на праг (во поголемиот дел од светот редоследот им е обратен). Едно од нивните најпрепознатливи обележја е елката. Иако главно се користи како украс за домот, има ли нешто поврзано со неа за што би требало да размислиме подлабоко? На пример, како стои од еколошка гледна точка? Што со елките после празниците?

Декември е. Започнаа најдобрите месеци за кроење. Можеби чудно за некого, можеби ново, но со кроењето би требало да завршиме ПРЕД почетокот на пролетта. Не се приспособува природата на нас; ние треба на неа. Но, како се крои? И, зошто воопшто да кроиме? Оваа статија ќе биде за кроењето грмушки.

Подолго време сакав да напишам нешто на оваа тема. Бидејќи зимата дојде (речиси) и, како и секоја година со неа и аерозагадувањето, решив тој текст да биде сега. Една друга важна причина е тоа што ме мачи недостатокот на морал, визија и идеали во поглед на заедничкото живеење. Мислам дека осврт на историјата на човечкото живеење во населби, и како тоа се одразило на екологијата може да биде корисно за сите нас (а ќе се освежам и самиот).

Отец Пимен - Патувајќи

Ќе даде Македонија уште многу кротки херои. Можеби за некои од нив никогаш нема ни да си спомнеме. Сепак ќе постојат, и ќе нè љубат сите и ќе се трудат и борат за наше подобро и покротко утре.

Прочитав некаде дека ниедно чувство не ги прави луѓето помалку наклонети кон кршење на законите од стравот. Оттука, си поставувам прашање... Ако стравот ни помага да се одржиме во живот, зарем е живот тоа нонстоп во страв да се живее? 

Сандра - Персона нон града

По читањето на оваа приказна, само воздивни и кажи си на себе: Фала ти Боже што се будам во мир. Понекогаш и само тоа е доволно. 

Кој нема да полуди овде, тој не е нормален.

31 декември 2016. Македонска реалност. Празни плоштади. Парастас за 2016. Аце качен на коњ ќе слави Нова година сам како утка. Грујо е тажен. Заев трие раце. А јас, ти и тој, пак не разбравме дека немаме сè што ни е потребно иако ринтаме како коњи. Пак не сфативме дека немаме здрав разум а ниту два животи, за да ги пуштиме да нè водат во непознато оние кои ги гласавме, небаре сме пуштени во трка во барање на Покемони, а не живот достоен.

Јана / Штикли на калдрма

Него кафана не му е место каде што се збираат неговите родители, роднини, пријатели да разменат фини, културни и забавни муабети, со кафе, пијачка и цигара. Не му е место каде што ќе земе воздух од напорен ден, не му е место каде што ќе се види со луѓе што го исполнуваат.

Ајде да замислиме дека не е ова држава. Ова е куќа. Голема куќа, што бара многу одржавање, ама ти можеш да си го дозволиш тоа. Си ја добил во наследство, има многу убав двор, фалат некои поправки, по некој мајстор да дојде да закрпи нешто, али генерално функционира.